- 17
- 1000
- 1000
- 1000
عاشورا، واقعه ای جاری در امتداد تاریخ،1
سخنرانی حجت الاسلام سید حسین حسینی قمی با موضوع "عاشورا، واقعه ای جاری در امتداد تاریخ"، جلسه اول: "طهارت باطنی در عزاداری"، سال 1405
امشب شب اول عزای ابی عبدالله الحسین علیه السلام است. روایتی از امام صادق علیهالسلام در کتاب شریف «کامل الزیارات» نقل می کنم. ابن قولویه، که استاد شیخ مفید است، این کتاب را در سه بخش نوشته: زیارات اهل بیت، آداب زیارت و فضیلت زیارت. جالب است بدانید از هفتصد و پنجاه حدیث این کتاب، پانصد حدیث فقط درباره سیدالشهدا علیه السلام است. امام صادق علیه السلام فرمود: هرگاه در محضر ایشان نام سیدالشهدا برده می شد، تا آخر شب تبسم بر لب های مبارکشان دیده نمی شد. همچنین فرمودند: آسمان ها، زمین، فرشتگان و دریاها بر حسین علیهالسلام گریه کردند. جدّم سجاد علیه السلام وقتی نام امام حسین را می برد، آن قدر گریه می کرد که محاسن شریفش پر از اشک می شد. هر کس آن حالت را می دید، به گریه می افتاد. فرشتگان کنار قبر سیدالشهدا گریه می کنند و هر آنچه در آسمان و زمین است، به گریه آنها اشک می ریزد. در قیامت، همه چشم ها گریان است مگر گریه کنندگان بر جدم حسین. آنها محشور می شوند در حالی که چشم روشن دارند و بشارت الهی به استقبالشان می آید. همه اهل محشر در وحشتند، اما اینها در امنیتند. دیگران به سوی حساب و کتاب می روند، اما گریه کنندگان بر حسین با خود امام حسین علیهالسلام زیر عرش الهی نشسته و گفتگو می کنند. وقتی حساب و کتاب تمام می شود، به آنها می گویند: به بهشت بروید. در این ایام، هم طهارت ظاهری داشته باشید -با وضو وارد مجلس شوید- و هم طهارت باطنی. روایت است کسی بدون غسل به محضر امام معصوم رفته بود، امام به او فرمود: حیا نمی کنی؟ در روایت امام صادق علیهالسلام آداب زیارت این گونه آمده: «قِلَّةُ الکلام» جز به خیر حرف نزنید؛ «کثرة ذکر الله» یاد خدا را زیاد کنید؛ «غض البصر» مواظب چشم خود باشید. این دهه اول را به احترام امام حسین، اسباب گناه را از زندگی جمع کنیم. مراقب گفتار، شنیدار و دیدنی هایمان باشیم، آن وقت حال معنوی و دعای بهتری پیدا خواهیم کرد. مرحوم حاج آقا عباس حسینی، منبری بود، می گفت بالای منبر حدیث هشت در بهشت را خواندم. پیرمردی پرسید: ما از آن درها نمی توانیم برویم، دری آسان تر ندارید؟ من ناراحت شدم و به خانه رفتم. فردا کتاب «سفینه البحار» مرحوم محدث قمی را باز کردم، اول صفحه این حدیث آمد که رسول خدا صلیالله فرمود: «اِنَّ الحُسَینَ بابٌ مِن اَبوابِ الجَنَّةِ». فردا به آن پیرمرد گفتم: یک در دیگر پیدا کردم. مرحوم علامه شیخ جعفر شوشتری می فرمود: اگر ماه رمضان موفق نشدی از باب توبه وارد شوی، از باب الحسین وارد شو. همه اهل بیت کشتی نجات اند، ولی سفینه حسین وسعت و سرعتش از همه بیشتر است. یکی از منبری ها می گفت در اراک، شب هفتم محرم، جوانی مست جلوی مرا گرفت و شعر خواند: «بردند ذره ذره مه پیکران دلم را... یک ذره دگر ماند تا قسمت که باشد». گفتم: این ذره آخر را هم به امام حسین بده. آن چنان اثر کرد که همان جا گریه کرد و فردا متحول شده بود. پدرها و مادرها غصه نخورید، گاهی یک بیت شعر یا یک نگاه به حرم امام حسین، تحول ایجاد می کند. در پایان، حدیثی از امام صادق علیهالسلام بخوانم: کسی گفت من هر سال که به مکه نمی روم، پولش را به فقرا می دهم. حضرت فرمود: حج بالاتر است. گفت دو هزار درهم به فقرا می دهم. فرمود: اگر دو هزار هم بدهی، طواف، سعی صفا و مروه، عرفه، زمزم و منا گیرت نمی آید. اینها فقط در حج است. مرحوم آیت الله بهجت می فرمود استاد ما آیت الله غروی اصفهانی دو کار را در روضه اش مال خودش می دانست: یکی جفت کردن کفش ها، دیگری چایی دادن به عزاداران. علمای بزرگ ما افتخار می کردند نوکری دستگاه سیدالشهدا کنند. آیت الله حائری، بنیان گذار حوزه قم، وقتی عزاداری را تعطیل کرده بودند، فرمود: درست است که عزاداری مستحب است، اما مستحبی که هزار واجب از آن بیرون می آید. آیت الله عبدالهادی شیرازی قبل از تکبیر احرام نمازش می گفت: «السلام علیک یا اباعبدالله». به او گفتند شما مرجع تقلید هستی. فرمود: من نمازم را از امام حسین دارم، نمی توانم بدون سلام بر او نماز را شروع کنم. علامه امینی فرمود: امام حسین هر چه داشت در راه خدا داد، و خدا هر آنچه دارد به امام حسین می دهد. آیت الله حق شناس می فرمود: دهه اول محرم مسافرت تفریحی نروید، به عزای امام حسین شرکت کنید.
امشب شب اول عزای ابی عبدالله الحسین علیه السلام است. روایتی از امام صادق علیهالسلام در کتاب شریف «کامل الزیارات» نقل می کنم. ابن قولویه، که استاد شیخ مفید است، این کتاب را در سه بخش نوشته: زیارات اهل بیت، آداب زیارت و فضیلت زیارت. جالب است بدانید از هفتصد و پنجاه حدیث این کتاب، پانصد حدیث فقط درباره سیدالشهدا علیه السلام است. امام صادق علیه السلام فرمود: هرگاه در محضر ایشان نام سیدالشهدا برده می شد، تا آخر شب تبسم بر لب های مبارکشان دیده نمی شد. همچنین فرمودند: آسمان ها، زمین، فرشتگان و دریاها بر حسین علیهالسلام گریه کردند. جدّم سجاد علیه السلام وقتی نام امام حسین را می برد، آن قدر گریه می کرد که محاسن شریفش پر از اشک می شد. هر کس آن حالت را می دید، به گریه می افتاد. فرشتگان کنار قبر سیدالشهدا گریه می کنند و هر آنچه در آسمان و زمین است، به گریه آنها اشک می ریزد. در قیامت، همه چشم ها گریان است مگر گریه کنندگان بر جدم حسین. آنها محشور می شوند در حالی که چشم روشن دارند و بشارت الهی به استقبالشان می آید. همه اهل محشر در وحشتند، اما اینها در امنیتند. دیگران به سوی حساب و کتاب می روند، اما گریه کنندگان بر حسین با خود امام حسین علیهالسلام زیر عرش الهی نشسته و گفتگو می کنند. وقتی حساب و کتاب تمام می شود، به آنها می گویند: به بهشت بروید. در این ایام، هم طهارت ظاهری داشته باشید -با وضو وارد مجلس شوید- و هم طهارت باطنی. روایت است کسی بدون غسل به محضر امام معصوم رفته بود، امام به او فرمود: حیا نمی کنی؟ در روایت امام صادق علیهالسلام آداب زیارت این گونه آمده: «قِلَّةُ الکلام» جز به خیر حرف نزنید؛ «کثرة ذکر الله» یاد خدا را زیاد کنید؛ «غض البصر» مواظب چشم خود باشید. این دهه اول را به احترام امام حسین، اسباب گناه را از زندگی جمع کنیم. مراقب گفتار، شنیدار و دیدنی هایمان باشیم، آن وقت حال معنوی و دعای بهتری پیدا خواهیم کرد. مرحوم حاج آقا عباس حسینی، منبری بود، می گفت بالای منبر حدیث هشت در بهشت را خواندم. پیرمردی پرسید: ما از آن درها نمی توانیم برویم، دری آسان تر ندارید؟ من ناراحت شدم و به خانه رفتم. فردا کتاب «سفینه البحار» مرحوم محدث قمی را باز کردم، اول صفحه این حدیث آمد که رسول خدا صلیالله فرمود: «اِنَّ الحُسَینَ بابٌ مِن اَبوابِ الجَنَّةِ». فردا به آن پیرمرد گفتم: یک در دیگر پیدا کردم. مرحوم علامه شیخ جعفر شوشتری می فرمود: اگر ماه رمضان موفق نشدی از باب توبه وارد شوی، از باب الحسین وارد شو. همه اهل بیت کشتی نجات اند، ولی سفینه حسین وسعت و سرعتش از همه بیشتر است. یکی از منبری ها می گفت در اراک، شب هفتم محرم، جوانی مست جلوی مرا گرفت و شعر خواند: «بردند ذره ذره مه پیکران دلم را... یک ذره دگر ماند تا قسمت که باشد». گفتم: این ذره آخر را هم به امام حسین بده. آن چنان اثر کرد که همان جا گریه کرد و فردا متحول شده بود. پدرها و مادرها غصه نخورید، گاهی یک بیت شعر یا یک نگاه به حرم امام حسین، تحول ایجاد می کند. در پایان، حدیثی از امام صادق علیهالسلام بخوانم: کسی گفت من هر سال که به مکه نمی روم، پولش را به فقرا می دهم. حضرت فرمود: حج بالاتر است. گفت دو هزار درهم به فقرا می دهم. فرمود: اگر دو هزار هم بدهی، طواف، سعی صفا و مروه، عرفه، زمزم و منا گیرت نمی آید. اینها فقط در حج است. مرحوم آیت الله بهجت می فرمود استاد ما آیت الله غروی اصفهانی دو کار را در روضه اش مال خودش می دانست: یکی جفت کردن کفش ها، دیگری چایی دادن به عزاداران. علمای بزرگ ما افتخار می کردند نوکری دستگاه سیدالشهدا کنند. آیت الله حائری، بنیان گذار حوزه قم، وقتی عزاداری را تعطیل کرده بودند، فرمود: درست است که عزاداری مستحب است، اما مستحبی که هزار واجب از آن بیرون می آید. آیت الله عبدالهادی شیرازی قبل از تکبیر احرام نمازش می گفت: «السلام علیک یا اباعبدالله». به او گفتند شما مرجع تقلید هستی. فرمود: من نمازم را از امام حسین دارم، نمی توانم بدون سلام بر او نماز را شروع کنم. علامه امینی فرمود: امام حسین هر چه داشت در راه خدا داد، و خدا هر آنچه دارد به امام حسین می دهد. آیت الله حق شناس می فرمود: دهه اول محرم مسافرت تفریحی نروید، به عزای امام حسین شرکت کنید.
تاکنون نظری ثبت نشده است