- 100
- 1000
- 1000
- 1000
اهمیت مباهله و فضیلت امیرالمؤمنین علیه السلام
سخنرانی حجت الاسلام اسماعیل رمضانی با موضوع "اهمیت مباهله و فضیلت امیرالمؤمنین علیه السلام "، سال 1405
امام رضا علیه السلام به مأمون فرمود: بالاترین فضیلتی که خدا در قرآن برای امیرالمؤمنین قرار داده، آیه مباهله است. آیه مباهله (آیه 61 سوره آل عمران) از معدود آیاتی است که هر پنج تن آل عباء در آن نقش دارند. یکی آیه مباهله است، یکی هم آیه تطهیر. آیه تطهیر در ادامه همین جریان نازل شد. وقتی رسول الله عبایش را کشید و فرمود «اللهم هؤلاء اهل بیتی»، آنجا آیه تطهیر نازل شد. داستان از این قرار است: رسول الله به مسیحیان نجران نامه نوشت که بیایید گفتگو کنیم. آنها آمدند و درباره عیسی علیه السلام بحث کردند. آنها می گفتند عیسی پسر خداست. قرآن فرمود: اگر بی پدر بودن دلیل بر پسر خدا بودن باشد، حضرت آدم که نه پدر داشت نه مادر، سزاوارتر است. بحث که به جایی نرسید، طرفین حرفهای خود را زدند. مسیحیان نجران آنچنان حق را فهمیدند که قرآن درباره آنها می فرماید: «الذین آتیناهم الکتاب یعرفونه کما یعرفون ابناءهم»؛ آنها رسول الله را مثل بچه هایشان می شناختند. اما با این حال ایمان نیاوردند، چون انگیزه های دنیوی مانع شد. این خیلی مهم است که ممکن است انسان حق را بفهمد اما نپذیرد. وقتی بحث تمام شد، خداوند دستور مباهله را نازل کرد. پیامبر به آنها فرمود: بیایید مباهله کنیم. بچه هایتان را بیاورید، زن هایتان را بیاورید و خودتان را بیاورید. قرآن می فرماید: «نَدْعُ أَبْنَاءَنَا وَأَبْنَاءَکُمْ وَنِسَاءَنَا وَنِسَاءَکُمْ وَأَنْفُسَنَا وَأَنْفُسَکُمْ». ما دعا می کنیم و از خدا می خواهیم لعنتش را بر کسانی نازل کند که بر باطل هستند. نکته مهم درباره دعا این است که دعا فوق العاده قدرتمند است. در اصول کافی جلد چهار صفحه دویست و شانزده داریم که «الدعاء یرد القضاء و قد ابرم ابراما»؛ دعا حتی حکم قطعی خدا را هم برمی گرداند. خدایی که حکم قطعی داده، با دعا می شود آن را برگرداند. بعضی از نصرت ها و حفاظت های خدا برای امام زمان علیه السلام معطل دعای شماست. شما دعا کنید «اللهم کن لولیک الحجت بن الحسن...». اگر دعا نمی کردید، آن نصرت نمی رسید. این دست هایی که به آسمان بلند می شود، می تواند جلوی موشک را بگیرد. دعا سرنوشت جنگ را مشخص می کند. در روایت داریم دعا بلای مقدر شده را برمی گرداند و بلایی که مقدر نشده را هم نمی گذارد مقدر شود.
داستان بنی اسرائیل را یادتان باشد. چهارصد سال در عذاب بودند. وقتی چهل صبح زجه زدند و ناله کردند، خدا به موسی و هارون فرمود بروید نجاتشان دهید. صد و هفتاد سال از عذابشان بخشیده شد. امام صادق فرمود اگر شما هم همین کار را بکنید، فرج امام زمان اتفاق می افتد. مسیحیان نجران وقتی آمدند، دیدند رسول الله چه کسانی را آورده. امام حسین را بغل گرفته، امام حسن دستش را گرفته، حضرت زهرا پشت سرش، امیرالمؤمنین پشت سر همه. اسقف اعظم آنها گفت: اینها را نگاه کنید. اگر دلش به جای نرمی بسته بود، عمرا دخترش و نواده هایش را سپر بلا نمی کرد. هر کس در دین ما مسئول تر است، بلاکش تر است. مسئولیت در اسلام مساوی با محرومیت است، نه با فرصت. اگر مسئولین با مردم در بلا شریک باشند، مردم دلشان آروم می شود. اما اگر مردم حس کنند بلا مال آنهاست و خوشی مال مسئولین، اینجا سخت می شود.
مسیحیان نجران از مباهله ترسیدند و گفتند ما جزیه می دهیم اما مباهله نمی کنیم. حاضر شدند پول بدهند اما ایمان نیاوردند. پیامبر فرمود: دلیل اینکه حق را فهمیدید ولی ایمان نمی آورید، خورد و خوراک شماست. مشروب می خورید، گوشت خوک می خورید. اولین امتحان حضرت آدم در بهشت، لقمه بود. لقمه حرام دل را می میراند. لقمه حلال اثرش این است که وقتی نام امیرالمؤمنین می آید، دلتان به سمت او متمایل می شود.
امام رضا علیه السلام به مأمون فرمود: بالاترین فضیلتی که خدا در قرآن برای امیرالمؤمنین قرار داده، آیه مباهله است. آیه مباهله (آیه 61 سوره آل عمران) از معدود آیاتی است که هر پنج تن آل عباء در آن نقش دارند. یکی آیه مباهله است، یکی هم آیه تطهیر. آیه تطهیر در ادامه همین جریان نازل شد. وقتی رسول الله عبایش را کشید و فرمود «اللهم هؤلاء اهل بیتی»، آنجا آیه تطهیر نازل شد. داستان از این قرار است: رسول الله به مسیحیان نجران نامه نوشت که بیایید گفتگو کنیم. آنها آمدند و درباره عیسی علیه السلام بحث کردند. آنها می گفتند عیسی پسر خداست. قرآن فرمود: اگر بی پدر بودن دلیل بر پسر خدا بودن باشد، حضرت آدم که نه پدر داشت نه مادر، سزاوارتر است. بحث که به جایی نرسید، طرفین حرفهای خود را زدند. مسیحیان نجران آنچنان حق را فهمیدند که قرآن درباره آنها می فرماید: «الذین آتیناهم الکتاب یعرفونه کما یعرفون ابناءهم»؛ آنها رسول الله را مثل بچه هایشان می شناختند. اما با این حال ایمان نیاوردند، چون انگیزه های دنیوی مانع شد. این خیلی مهم است که ممکن است انسان حق را بفهمد اما نپذیرد. وقتی بحث تمام شد، خداوند دستور مباهله را نازل کرد. پیامبر به آنها فرمود: بیایید مباهله کنیم. بچه هایتان را بیاورید، زن هایتان را بیاورید و خودتان را بیاورید. قرآن می فرماید: «نَدْعُ أَبْنَاءَنَا وَأَبْنَاءَکُمْ وَنِسَاءَنَا وَنِسَاءَکُمْ وَأَنْفُسَنَا وَأَنْفُسَکُمْ». ما دعا می کنیم و از خدا می خواهیم لعنتش را بر کسانی نازل کند که بر باطل هستند. نکته مهم درباره دعا این است که دعا فوق العاده قدرتمند است. در اصول کافی جلد چهار صفحه دویست و شانزده داریم که «الدعاء یرد القضاء و قد ابرم ابراما»؛ دعا حتی حکم قطعی خدا را هم برمی گرداند. خدایی که حکم قطعی داده، با دعا می شود آن را برگرداند. بعضی از نصرت ها و حفاظت های خدا برای امام زمان علیه السلام معطل دعای شماست. شما دعا کنید «اللهم کن لولیک الحجت بن الحسن...». اگر دعا نمی کردید، آن نصرت نمی رسید. این دست هایی که به آسمان بلند می شود، می تواند جلوی موشک را بگیرد. دعا سرنوشت جنگ را مشخص می کند. در روایت داریم دعا بلای مقدر شده را برمی گرداند و بلایی که مقدر نشده را هم نمی گذارد مقدر شود.
داستان بنی اسرائیل را یادتان باشد. چهارصد سال در عذاب بودند. وقتی چهل صبح زجه زدند و ناله کردند، خدا به موسی و هارون فرمود بروید نجاتشان دهید. صد و هفتاد سال از عذابشان بخشیده شد. امام صادق فرمود اگر شما هم همین کار را بکنید، فرج امام زمان اتفاق می افتد. مسیحیان نجران وقتی آمدند، دیدند رسول الله چه کسانی را آورده. امام حسین را بغل گرفته، امام حسن دستش را گرفته، حضرت زهرا پشت سرش، امیرالمؤمنین پشت سر همه. اسقف اعظم آنها گفت: اینها را نگاه کنید. اگر دلش به جای نرمی بسته بود، عمرا دخترش و نواده هایش را سپر بلا نمی کرد. هر کس در دین ما مسئول تر است، بلاکش تر است. مسئولیت در اسلام مساوی با محرومیت است، نه با فرصت. اگر مسئولین با مردم در بلا شریک باشند، مردم دلشان آروم می شود. اما اگر مردم حس کنند بلا مال آنهاست و خوشی مال مسئولین، اینجا سخت می شود.
مسیحیان نجران از مباهله ترسیدند و گفتند ما جزیه می دهیم اما مباهله نمی کنیم. حاضر شدند پول بدهند اما ایمان نیاوردند. پیامبر فرمود: دلیل اینکه حق را فهمیدید ولی ایمان نمی آورید، خورد و خوراک شماست. مشروب می خورید، گوشت خوک می خورید. اولین امتحان حضرت آدم در بهشت، لقمه بود. لقمه حرام دل را می میراند. لقمه حلال اثرش این است که وقتی نام امیرالمؤمنین می آید، دلتان به سمت او متمایل می شود.
تاکنون نظری ثبت نشده است