- 26
- 1000
- 1000
- 1000
غدیر، آغاز امتحان بندگی
سخنرانی آیت الله سید محمدمهدی میرباقری با موضوع "غدیر، آغاز امتحان بندگی"، سال 1405
بعد از اینکه حضرت رسول صلوات الله مأمور به ابلاغ غدیر شدند و این مأموریت را انجام دادند که بار بسیار سنگینی بود، خداوند متعال آیاتی نازل فرمود. یکی «الْیَوْمَ أَکْمَلْتُ لَکُمْ دِینَکُمْ» است که دین در نقطه کمال خودش قرار گرفت. آیه دیگری که نازل شد این بود: «الْیَوْمَ یَئِسَ الَّذِینَ کَفَرُوا مِنْ دِینِکُمْ». تا قبل از غدیر، سران کفر و نفاق و شیطان امید داشتند مسیر دین را سد کنند؛ اما بعد از غدیر مأیوس شدند. خدا به پیامبر فرمود: دیگر نگران آنها نباشید، از من بترسید. در روایات داریم که در قیامت، شیعیان ما به حجره (رشته) ما تمسک میجویند، ما به حجره پیامبرمان، و پیامبر به حجره خدا. یعنی یک رشته از خدا به پیامبر، از پیامبر به امام، و از امام به شیعه میرسد. این حجره، دین است. آنکه حقیقت خبر الهی را میفهمد، امیرالمؤمنین علیه السلام است. قرآن ودیعهای نزد ایشان است. «من عنده علم الکتاب» یعنی امیرالمؤمنین. اتفاق غدیر آنقدر عظیم و سنگین بود که خداوند پیامبر را تدریجاً آماده کرد. در آخرین معراج، هشت روز به غدیر مانده، پیامبر از حجابها عبور کرد تا جایی که جبرئیل گفت دیگر ظرفیت ندارم. در آن خلوت، خدا به پیامبر مأموریت داد که ولایت و خلافت امیرالمؤمنین را ابلاغ کند. آنقدر بار سنگین بود که خدا آیه «یَا أَیُّهَا الرَّسُولُ بَلِّغْ مَا أُنْزِلَ إِلَیْکَ» را نازل کرد و فرمود اگر ابلاغ نکنی، رسالت را انجام ندادی. پیامبر نگران بود به خاطر تازه مسلمانی مردم و کثرت منافقین، اما خدا به او امنیت داد. در خود غدیر هم هیچکس مخالفت علنی نکرد؛ همه آمدند بیعت کردند و به امیرالمؤمنین تبریک گفتند. تا قبل از غدیر، باب اسلام باز شده بود، اما باب ایمان (باطن اسلام) همچنان بسته بود. در غدیر، حضرت باب ایمان را گشود. این یعنی یک باب از عالم غیب باز شد که انسانها بتوانند مؤمن شوند. برداشتن این بار به قدری سنگین بود که لازمهاش تحمل عاشورا، سقیفه و تا قیامت بار کشیدن مردم است. خداوند در سوره انشراح میفرماید: ما بار سنگین رسالت را با شرح صدر از دوش تو برداشتیم، ولی همچنان بار سنگین دیگری (نصب امیرالمؤمنین) باقی است که باید آن را هم برداری. وقتی پیامبر این بار را برداشت و ابلاغ کرد، شیطان ناله زد (بار اول در بعثت بود). شیطان فهمید اگر این کار به مقصد برسد، دیگر کسی معصیت نمیکند؛ چون وادی ولایت، وادی طاعت و بندگی است. اما شیطان دست از دشمنی برنمیدارد و هزینه درست میکند. عاشورا برای همین است تا غدیر علنی بماند. بعد از غدیر، خدا میفرماید: دیگر از کفار نترسید، از من بترسید. من درِ ولایت را باز کردم اما هرکسی اجازه ورود ندارد. امتحان سخت میگیرم. کسانی که روز غدیر گفتند «بله بله»، باید راستگو از دروغگو جدا شود. کوره امتحان را آنقدر داغ میکنم که خوارج در صفین جدا شوند. اگر کسی ترک اولی کند (مثل حضرت یونس که در امر رسالت عجله کرد)، محروم میشود. بار ولایت، امانتی است که پیامبر به امیرالمؤمنین سپرد. خدا میفرماید: اگر فرزند و مال و تجارتتان برایتان محبوبتر از خداست، منتظر باشید تا خدا حکم کند. ورود به کعبه (باطن اسلام) شرط دارد: باید دم در سجده کنی و خودخواهی را کنار بگذاری. همه به درجه دوم ایمان نمیرسند؛ آخرسر یک سلمان میماند که اسرار الهی به او گفته شود. از این به بعد، خدا اجازه می دهد سقیفه به پا شود؛ شما نباید دنبال آنها بروید. خدا میفرماید: من باب ایمان را باز کردم؛ اگر مؤمن شوید، خودم شما را از ظلمات به نور خارج میکنم. اما اگر کافر شوید، اصحاب آتش خواهید بود. بار غدیر تمام شد؛ حالا نوبت دینداری شماست. امتحان عاشورا را میگیرم؛ جز هفتاد و دو نفر، بقیه رفوزه میشوند. امروز امام زمان عجلالله هست، ولی راه رفتن با ایشان شرط دارد و امتحانات سخت است. هرکس به اندازه تحملش، باب ولایت امام زمان برایش گشوده میشود. در غدیر، تمام مقامات ولایت برای اولین بار کامل نازل شد. پس از این، مراقب امتحانات خدا باشید که با یک ترک اولی ممکن است تنزل کنید.
بعد از اینکه حضرت رسول صلوات الله مأمور به ابلاغ غدیر شدند و این مأموریت را انجام دادند که بار بسیار سنگینی بود، خداوند متعال آیاتی نازل فرمود. یکی «الْیَوْمَ أَکْمَلْتُ لَکُمْ دِینَکُمْ» است که دین در نقطه کمال خودش قرار گرفت. آیه دیگری که نازل شد این بود: «الْیَوْمَ یَئِسَ الَّذِینَ کَفَرُوا مِنْ دِینِکُمْ». تا قبل از غدیر، سران کفر و نفاق و شیطان امید داشتند مسیر دین را سد کنند؛ اما بعد از غدیر مأیوس شدند. خدا به پیامبر فرمود: دیگر نگران آنها نباشید، از من بترسید. در روایات داریم که در قیامت، شیعیان ما به حجره (رشته) ما تمسک میجویند، ما به حجره پیامبرمان، و پیامبر به حجره خدا. یعنی یک رشته از خدا به پیامبر، از پیامبر به امام، و از امام به شیعه میرسد. این حجره، دین است. آنکه حقیقت خبر الهی را میفهمد، امیرالمؤمنین علیه السلام است. قرآن ودیعهای نزد ایشان است. «من عنده علم الکتاب» یعنی امیرالمؤمنین. اتفاق غدیر آنقدر عظیم و سنگین بود که خداوند پیامبر را تدریجاً آماده کرد. در آخرین معراج، هشت روز به غدیر مانده، پیامبر از حجابها عبور کرد تا جایی که جبرئیل گفت دیگر ظرفیت ندارم. در آن خلوت، خدا به پیامبر مأموریت داد که ولایت و خلافت امیرالمؤمنین را ابلاغ کند. آنقدر بار سنگین بود که خدا آیه «یَا أَیُّهَا الرَّسُولُ بَلِّغْ مَا أُنْزِلَ إِلَیْکَ» را نازل کرد و فرمود اگر ابلاغ نکنی، رسالت را انجام ندادی. پیامبر نگران بود به خاطر تازه مسلمانی مردم و کثرت منافقین، اما خدا به او امنیت داد. در خود غدیر هم هیچکس مخالفت علنی نکرد؛ همه آمدند بیعت کردند و به امیرالمؤمنین تبریک گفتند. تا قبل از غدیر، باب اسلام باز شده بود، اما باب ایمان (باطن اسلام) همچنان بسته بود. در غدیر، حضرت باب ایمان را گشود. این یعنی یک باب از عالم غیب باز شد که انسانها بتوانند مؤمن شوند. برداشتن این بار به قدری سنگین بود که لازمهاش تحمل عاشورا، سقیفه و تا قیامت بار کشیدن مردم است. خداوند در سوره انشراح میفرماید: ما بار سنگین رسالت را با شرح صدر از دوش تو برداشتیم، ولی همچنان بار سنگین دیگری (نصب امیرالمؤمنین) باقی است که باید آن را هم برداری. وقتی پیامبر این بار را برداشت و ابلاغ کرد، شیطان ناله زد (بار اول در بعثت بود). شیطان فهمید اگر این کار به مقصد برسد، دیگر کسی معصیت نمیکند؛ چون وادی ولایت، وادی طاعت و بندگی است. اما شیطان دست از دشمنی برنمیدارد و هزینه درست میکند. عاشورا برای همین است تا غدیر علنی بماند. بعد از غدیر، خدا میفرماید: دیگر از کفار نترسید، از من بترسید. من درِ ولایت را باز کردم اما هرکسی اجازه ورود ندارد. امتحان سخت میگیرم. کسانی که روز غدیر گفتند «بله بله»، باید راستگو از دروغگو جدا شود. کوره امتحان را آنقدر داغ میکنم که خوارج در صفین جدا شوند. اگر کسی ترک اولی کند (مثل حضرت یونس که در امر رسالت عجله کرد)، محروم میشود. بار ولایت، امانتی است که پیامبر به امیرالمؤمنین سپرد. خدا میفرماید: اگر فرزند و مال و تجارتتان برایتان محبوبتر از خداست، منتظر باشید تا خدا حکم کند. ورود به کعبه (باطن اسلام) شرط دارد: باید دم در سجده کنی و خودخواهی را کنار بگذاری. همه به درجه دوم ایمان نمیرسند؛ آخرسر یک سلمان میماند که اسرار الهی به او گفته شود. از این به بعد، خدا اجازه می دهد سقیفه به پا شود؛ شما نباید دنبال آنها بروید. خدا میفرماید: من باب ایمان را باز کردم؛ اگر مؤمن شوید، خودم شما را از ظلمات به نور خارج میکنم. اما اگر کافر شوید، اصحاب آتش خواهید بود. بار غدیر تمام شد؛ حالا نوبت دینداری شماست. امتحان عاشورا را میگیرم؛ جز هفتاد و دو نفر، بقیه رفوزه میشوند. امروز امام زمان عجلالله هست، ولی راه رفتن با ایشان شرط دارد و امتحانات سخت است. هرکس به اندازه تحملش، باب ولایت امام زمان برایش گشوده میشود. در غدیر، تمام مقامات ولایت برای اولین بار کامل نازل شد. پس از این، مراقب امتحانات خدا باشید که با یک ترک اولی ممکن است تنزل کنید.
تاکنون نظری ثبت نشده است