سخنرانی حجت الاسلام دکتر ناصر رفیعی با موضوع "معلمی و ترویج تفکر انقلابی "، سال 1405
روایات زیادی از امام رضا داریم. در کتاب چشمه حکمت رضوان که خلاصه ای از عیون اخبار الرضا شیخ صدوق است، روایتی از عبدالعزیز بن مسلم نقل شده. او میگوید: در مسجد جامع مرو که امروز در ترکمنستان است و امام رضا آنجا بودند خیلی شلوغ بود و هرکسی درباره جانشینی پیامبر بحث می کرد. وارد شدم بر آقا علی بن موسی الرضا و عرض کردم: اینجا هرکسی از ظن خود سخنی می گوید. حضرت لبخندی زد و فرمود: «ای عبدالعزیز! اینها نمی دانند مسئله چیست.» بعد فرمودند: خداوند دین را پیش از رحلت پیامبر کامل کرد. پیامبر 23 سال در میان مردم بود و حتی احکام جزئی مانند ناخن گرفتن و دستشویی رفتن را بیان کرد، اما درباره جانشین خود چیزی نگفته باشد؟ خیر، آیه «الیوم اکملت لکم دینکم» نازل شد و همه آنچه مردم نیاز داشتند، بیان گردید. امام در هر زمان یکی بیشتر نیست. ممکن است چند امام در یک زمان باشند (مانند کربلا که امام حسین، امام سجاد و امام باقر علیهم السلام حضور داشتند)، اما مقام امامت فقط برای یکی است و هیچکس با امام قابل مقایسه نیست. امام علم لدنی دارد، خدا او را منصوب میکند. نمونهاش: در مکه، جوانی خدمت پیامبر آمد و گفت مسلمان میشوم، تمام قبیله و اموالم را میدهم و 200 نفر مسلح در اختیارت میگذارم، فقط بنویس جانشینی بعد از تو با من باشد. پیامبر فرمود این امر به دست خداست و من فقط ابلاغ میکنم. آن جوان رفت. امام رضا فرمودند: «همانا امامت، مقامی همانند مقام انبیاست.» همانطور که عیسی در گهواره سخن گفت و یحیی در کودکی پیامبر بود، امام جواد در 7 سالگی امام شد. همانطور که انبیا مرده زنده میکردند و کور مادرزاد را شفا میدادند و زبان حیوانات را میدانستند (مثل سلیمان با مورچه و هدهد)، امام هم چنین قدرتی دارد. امام مثل پدر مهربان و مادر دلسوز است؛ از عیبها پاک و منزه است.
معرفت امام چنان مهم است که اگر کسی از دنیا برود و امام زمانش را نشناسد، به مردن جاهلیت از دنیا رفته است. شهید مطهری عالم، فاضل، شاگرد آیت الله بروجردی و امام خمینی (10 سال)، فلسفه خوانده، در دانشکده الهیات با کمونیستها بحث میکرد، شاگرد علامه طباطبایی بود. چند ویژگی خاص: تعبّد و تقوا: هر شب با وضو بود، اهل قرآن، مقید به حجاب و مسائل شرعی. رهبر شهیدمان فرمودند مهمترین ویژگی مطهری «پختگی» و استحکام اعتقادی بود.
تواضع و فروتنی: نقل شده راننده ایشان میگفت یک روز پیرمردی با بچه فلجی در تهران کنار خیابان مانده بود. مطهری کلاسش را تعطیل کرد، آن دو را سوار کرد، با هزینه خودش بستری کرد. مهربانی با خانواده داشتند. علمیت و جامعیت: امام خمینی فرمودند «همه آثار شهید مطهری مفید است». داستان راستان را در مقابل داستانهای عشقی و تخیلی نوشت، نقدی بر مارکسیسم و نظریه رئالیسم را در مقابل کمونیستها نوشت، درباره نظام حقوقی زن کتاب تألیف کرد.
احترام به اساتید: پشت سر علامه طباطبایی راه میرفت و دور امام خمینی پروانهوار میچرخید. به اساتیدش میگفت «روحی له الفدا». منبر و روضه: هیچگاه از منبر و روضه فاصله نگرفت. روضه قاسم بن الحسن را که می خواند، اشک میریخت و میلرزید. فیلسوفی که روضه خوان بود، محققی که داستان مینوشت، استاد دانشگاهی که ساده زیست بود و به فقرا اهمیت میداد. چهل و هفت سال از شهادت ایشان میگذرد، اما نامش همچنان میدرخشد.
روایات زیادی از امام رضا داریم. در کتاب چشمه حکمت رضوان که خلاصه ای از عیون اخبار الرضا شیخ صدوق است، روایتی از عبدالعزیز بن مسلم نقل شده. او میگوید: در مسجد جامع مرو که امروز در ترکمنستان است و امام رضا آنجا بودند خیلی شلوغ بود و هرکسی درباره جانشینی پیامبر بحث می کرد. وارد شدم بر آقا علی بن موسی الرضا و عرض کردم: اینجا هرکسی از ظن خود سخنی می گوید. حضرت لبخندی زد و فرمود: «ای عبدالعزیز! اینها نمی دانند مسئله چیست.» بعد فرمودند: خداوند دین را پیش از رحلت پیامبر کامل کرد. پیامبر 23 سال در میان مردم بود و حتی احکام جزئی مانند ناخن گرفتن و دستشویی رفتن را بیان کرد، اما درباره جانشین خود چیزی نگفته باشد؟ خیر، آیه «الیوم اکملت لکم دینکم» نازل شد و همه آنچه مردم نیاز داشتند، بیان گردید. امام در هر زمان یکی بیشتر نیست. ممکن است چند امام در یک زمان باشند (مانند کربلا که امام حسین، امام سجاد و امام باقر علیهم السلام حضور داشتند)، اما مقام امامت فقط برای یکی است و هیچکس با امام قابل مقایسه نیست. امام علم لدنی دارد، خدا او را منصوب میکند. نمونهاش: در مکه، جوانی خدمت پیامبر آمد و گفت مسلمان میشوم، تمام قبیله و اموالم را میدهم و 200 نفر مسلح در اختیارت میگذارم، فقط بنویس جانشینی بعد از تو با من باشد. پیامبر فرمود این امر به دست خداست و من فقط ابلاغ میکنم. آن جوان رفت. امام رضا فرمودند: «همانا امامت، مقامی همانند مقام انبیاست.» همانطور که عیسی در گهواره سخن گفت و یحیی در کودکی پیامبر بود، امام جواد در 7 سالگی امام شد. همانطور که انبیا مرده زنده میکردند و کور مادرزاد را شفا میدادند و زبان حیوانات را میدانستند (مثل سلیمان با مورچه و هدهد)، امام هم چنین قدرتی دارد. امام مثل پدر مهربان و مادر دلسوز است؛ از عیبها پاک و منزه است.
معرفت امام چنان مهم است که اگر کسی از دنیا برود و امام زمانش را نشناسد، به مردن جاهلیت از دنیا رفته است. شهید مطهری عالم، فاضل، شاگرد آیت الله بروجردی و امام خمینی (10 سال)، فلسفه خوانده، در دانشکده الهیات با کمونیستها بحث میکرد، شاگرد علامه طباطبایی بود. چند ویژگی خاص: تعبّد و تقوا: هر شب با وضو بود، اهل قرآن، مقید به حجاب و مسائل شرعی. رهبر شهیدمان فرمودند مهمترین ویژگی مطهری «پختگی» و استحکام اعتقادی بود.
تواضع و فروتنی: نقل شده راننده ایشان میگفت یک روز پیرمردی با بچه فلجی در تهران کنار خیابان مانده بود. مطهری کلاسش را تعطیل کرد، آن دو را سوار کرد، با هزینه خودش بستری کرد. مهربانی با خانواده داشتند. علمیت و جامعیت: امام خمینی فرمودند «همه آثار شهید مطهری مفید است». داستان راستان را در مقابل داستانهای عشقی و تخیلی نوشت، نقدی بر مارکسیسم و نظریه رئالیسم را در مقابل کمونیستها نوشت، درباره نظام حقوقی زن کتاب تألیف کرد.
احترام به اساتید: پشت سر علامه طباطبایی راه میرفت و دور امام خمینی پروانهوار میچرخید. به اساتیدش میگفت «روحی له الفدا». منبر و روضه: هیچگاه از منبر و روضه فاصله نگرفت. روضه قاسم بن الحسن را که می خواند، اشک میریخت و میلرزید. فیلسوفی که روضه خوان بود، محققی که داستان مینوشت، استاد دانشگاهی که ساده زیست بود و به فقرا اهمیت میداد. چهل و هفت سال از شهادت ایشان میگذرد، اما نامش همچنان میدرخشد.
تاکنون نظری ثبت نشده است