- 127
- 1000
- 1000
- 1000
رمضان، ماه خودشناسی و رحمت بی پایان، 10(پایان)
سخنرانی حجت الاسلام حبیب الله فرحزاد با موضوع «رمضان، ماه خودشناسی و رحمت بی پایان»، جلسه دهم: خدیجه کبری سلاماللهعلیها بانوی کرامت، سال 1404
در روایات ما هست که هیچ دعایی بدون این ذکر به اجابت نمی رسد، لذا به ما سفارش کرده اند قبل از دعا این ذکر را بگویید وسط دعا، آخر دعا و بسیاری از دعاها مخصوصا دعاهای صحیفه سجادیه از امام چهارم سلام الله علیه ابتدا وسط انتها با همین ذکر صلوات شروع می شود. ذکر صلوات در واقع چاشنی اجابت دعاست، حتی این روایت را اهل سنت هم نقل کرده اند که پیغمبر خدا فرمود: دعاهایی که می کنید در حجاب و پرده هست و بالا نمی رود، تا وقتی که صلوات بر محمد و آل محمد فرستاده شود. حضرت خدیجه علیها السلام بانوی بسیار برجسته ای هست و ما حدیث داریم چهار بانو هستند که به کمال رسیده اند و فوق العاده هستند، یکی حضرت فاطمه زهرا علیها السلام که قابل وصف نیستند و ما فوق همه فهم و درک هایی هست که ما داریم. فاطمه را فاطمه نام نهادند، چون خلق از درک حقیقت عظمت او جدا شده و یکی دیگر از بانوان حضرت مریم علیها السلام است، تنها بانویی که نامش در قرآن آمده است و یکی دیگر از بانوان کامل حضرت آسیه هست، همسر فرعون که به حضرت موسی ایمان آورد و بانوی چهارم، حضرت خدیجه کبری سلام الله علیهاست که از قبل از بعثت و نبوت پیغمبر ما بانویی بوده که در حجاز از نظر جمال، کمال، ثروت و موقعیت اجتماعی فوق العاده بوده است. از القابی که آن زمان داشته مبارکه یعنی خیلی با برکت بوده است. شاید هزاران نفر از سرمایه او بهره می بردند و استفاده می کردند. خود پیغمبر ما در سن جوانی از مال التجاره حضرت خدیجه به شام سفر کردند، بانویی که طاهره بوده، پاک بوده و با عفت بوده است. ودر همان زمان پیرو انبیای گذشته بوده و اول بانویی بوده که به پیغمبر ما ایمان آورده است. پیغمبر ما حضرت خدیجه را خیلی دوست می داشتند. این اتهام غلطی که دشمن ها زدن که محبت یه طرفی بوده یعنی حضرت خدیجه عاشق پیغمبر شده یه طرفی بوده، نه اینطور نیست پیغمبر ما شیفته این بانو بوده به خاطر خدا و کمالات و توحیدی که داشته است، لذا این محبت دو طرفی بوده بعد از اینکه آشنا شدن که برنامه خواستگاری انجام شد و حضرت خدیجه سلام الله علیها این بانوی بزرگ پذیرفتن مراسم ازدواج که انجام شد. حضرت خدیجه کبری فرمودند:خانه منم خانه شماست اموال من اموال شماست، منم کنیز شما هستم. چقدر عظمت دارد این بانو و ما درک نمی کنیم عظمت این بانو را. این بانو شخصیتی است که وقتی با پیغمبر وصلت کرد با مالش با جانش و با آبرویش و با همه وجودش دوشادوش پیغمبر ایستاد و دفاع کرد در سخت ترین بحران ها و شرایط یک لحظه از دفاع پیغمبر کوتاهی نکرد.خدا می بالد به این بانو که همچین بانویی و کنیزی در روی زمین دارد.
بعد از وفات این بانو پیغمبر تعبیر این است که خیلی متاثر شدند. ایشان دو یاور خیلی مهم داشتند، یکی حضرت ابوطالب عموی پیغمبر بود و یکی هم حضرت خدیجه کبری علیه السلام که این دو بازوی قوی پیغمبر بودند و هر دو هم در یک سال از دنیا رفتند. حضرت ابوطالب در بیست و شش رجب از دنیا رفتند و یک ماه بعدش در ماه مبارک رمضان مثل امروز حضرت خدیجه کبری از دنیا رفتند. و پیغمبر آن سال را سال حزن و اندوه اعلام کردند، جبرئیل آمد از طرف خدا و گفت دیگه تو یاور و کمکی و بازویی در مکه نداری باید کوچ کنی بروی مدینه. پیغمبر ما شاید روزی نبود که یاد این بانو را نکند و مدح و ستایش نکند.
در روایات ما هست که هیچ دعایی بدون این ذکر به اجابت نمی رسد، لذا به ما سفارش کرده اند قبل از دعا این ذکر را بگویید وسط دعا، آخر دعا و بسیاری از دعاها مخصوصا دعاهای صحیفه سجادیه از امام چهارم سلام الله علیه ابتدا وسط انتها با همین ذکر صلوات شروع می شود. ذکر صلوات در واقع چاشنی اجابت دعاست، حتی این روایت را اهل سنت هم نقل کرده اند که پیغمبر خدا فرمود: دعاهایی که می کنید در حجاب و پرده هست و بالا نمی رود، تا وقتی که صلوات بر محمد و آل محمد فرستاده شود. حضرت خدیجه علیها السلام بانوی بسیار برجسته ای هست و ما حدیث داریم چهار بانو هستند که به کمال رسیده اند و فوق العاده هستند، یکی حضرت فاطمه زهرا علیها السلام که قابل وصف نیستند و ما فوق همه فهم و درک هایی هست که ما داریم. فاطمه را فاطمه نام نهادند، چون خلق از درک حقیقت عظمت او جدا شده و یکی دیگر از بانوان حضرت مریم علیها السلام است، تنها بانویی که نامش در قرآن آمده است و یکی دیگر از بانوان کامل حضرت آسیه هست، همسر فرعون که به حضرت موسی ایمان آورد و بانوی چهارم، حضرت خدیجه کبری سلام الله علیهاست که از قبل از بعثت و نبوت پیغمبر ما بانویی بوده که در حجاز از نظر جمال، کمال، ثروت و موقعیت اجتماعی فوق العاده بوده است. از القابی که آن زمان داشته مبارکه یعنی خیلی با برکت بوده است. شاید هزاران نفر از سرمایه او بهره می بردند و استفاده می کردند. خود پیغمبر ما در سن جوانی از مال التجاره حضرت خدیجه به شام سفر کردند، بانویی که طاهره بوده، پاک بوده و با عفت بوده است. ودر همان زمان پیرو انبیای گذشته بوده و اول بانویی بوده که به پیغمبر ما ایمان آورده است. پیغمبر ما حضرت خدیجه را خیلی دوست می داشتند. این اتهام غلطی که دشمن ها زدن که محبت یه طرفی بوده یعنی حضرت خدیجه عاشق پیغمبر شده یه طرفی بوده، نه اینطور نیست پیغمبر ما شیفته این بانو بوده به خاطر خدا و کمالات و توحیدی که داشته است، لذا این محبت دو طرفی بوده بعد از اینکه آشنا شدن که برنامه خواستگاری انجام شد و حضرت خدیجه سلام الله علیها این بانوی بزرگ پذیرفتن مراسم ازدواج که انجام شد. حضرت خدیجه کبری فرمودند:خانه منم خانه شماست اموال من اموال شماست، منم کنیز شما هستم. چقدر عظمت دارد این بانو و ما درک نمی کنیم عظمت این بانو را. این بانو شخصیتی است که وقتی با پیغمبر وصلت کرد با مالش با جانش و با آبرویش و با همه وجودش دوشادوش پیغمبر ایستاد و دفاع کرد در سخت ترین بحران ها و شرایط یک لحظه از دفاع پیغمبر کوتاهی نکرد.خدا می بالد به این بانو که همچین بانویی و کنیزی در روی زمین دارد.
بعد از وفات این بانو پیغمبر تعبیر این است که خیلی متاثر شدند. ایشان دو یاور خیلی مهم داشتند، یکی حضرت ابوطالب عموی پیغمبر بود و یکی هم حضرت خدیجه کبری علیه السلام که این دو بازوی قوی پیغمبر بودند و هر دو هم در یک سال از دنیا رفتند. حضرت ابوطالب در بیست و شش رجب از دنیا رفتند و یک ماه بعدش در ماه مبارک رمضان مثل امروز حضرت خدیجه کبری از دنیا رفتند. و پیغمبر آن سال را سال حزن و اندوه اعلام کردند، جبرئیل آمد از طرف خدا و گفت دیگه تو یاور و کمکی و بازویی در مکه نداری باید کوچ کنی بروی مدینه. پیغمبر ما شاید روزی نبود که یاد این بانو را نکند و مدح و ستایش نکند.
تاکنون نظری ثبت نشده است