منو
خط سیاسی اسلام و امام باقر علیه‌السلام

خط سیاسی اسلام و امام باقر علیه‌السلام

  • 1 تعداد قطعات
  • 35 دقیقه مدت قطعه
  • 1 دریافت شده
سخنرانی حجت الاسلام سیدابوالفضل طباطبایی اشکذری با موضوع "خط سیاسی اسلام و امام باقر علیه‌السلام "، سال 1405


خط سیاسی اسلام بر دو پایه استوار است:
1. دوری و مبارزه با طاغوت، استکبار و دشمن اسلام و امت اسلامی.
2. دعوت و جذب مردم به خدا، اما از مجرای ولایت و امامت. وقتی این دو رکن تأمین شوند، خط سیاسی اسلام شکل میگیرد. باید با طاغوت مبارزه کرد و مردم را به خدا و ولی خدا دعوت نمود. اگر با طاغوت همدست شویم، «یؤمن بالله» تحقق پیدا نمیکند. در قرآن و روایات، بر جهاد و مبارزه با دشمن آنقدر تأکید شده که این کار یک «تکلیف بدون جایگزین» است. در منابع اهل سنت از پیامبر اکرم صلی الله روایت شده: کسی که هیچ مبارزهای با دشمن نداشته باشد و حتی در دلش آرزوی جهاد را هم نپروراند، وقتی از دنیا میرود، بر یک شعبه از نفاق از دنیا رفته است؛ یعنی به ایمان واقعی نرسیده است.
نکته دوم: امام باقر صلی‌الله در شرایط سخت و در دوره حکومت طاغوتهای زمان خود (مروان، عبدالملک، هشام) چگونه خط سیاسی اسلام را پیاده کرد؟ بله، ایشان جنگ نظامی نکردند، اما در عرصه سیاسی و فرهنگی جهاد کردند. این دوره بسیار سخت بود. هشام بن عبدالملک آنقدر دشمنی با اهل بیت داشت که گفتهاند «من اشد الناس بغضا و عداوة للبیت النبوی الکریم» بود. حال در این شرایط سخت، امام باقر چه کرد؟
راهکارهای امام باقر علیه السلام در مبارزه با طاغوت و پیاده کردن خط سیاسی اسلام: 1. تشویق به اعتراض و موضعگیری: امام باقر فرمودند: هر کسی قدم بردارد به سوی سلطان ستمگر و به او بگوید «از خدا بترس» و او را نصیحت کند، خداوند پاداش جن و انس را برای او مینویسد. (مشابه همین را امام خمینی به شهید حکیم فرمودند که در عراق از آمریکا نترسید و مردم را تشویق به مبارزه کنید و گفتند: «ما در کشورمان خدا را باور کردیم»).
2. سلب مشروعیت از حکومت ظلم: امام باقر کاری کرد که حکومت طاغوت هرگز احساس مشروعیت نکند. همانطور که در روایت کافی، امام فرمودند: هر کسی بدون امام بمیرد (یعنی تن به جبهه ایمانی ندهد) گمراه است. و درباره حاکمان جور فرمودند که اینها از نظر الهی عزل شدهاند و غاصبانه حکومت میکنند.
3. ایستادگی قاطع و نشان دادن عدم ترس از دشمن: مهمترین صحنه، ماجرای احضار امام باقر توسط هشام بن عبدالملک به شام بود. هشام دستور داد سه روز به امام اجازه ورود ندهند. روز چهارم مجلس را چیدند و دستور دادند:
· هیچ کس در مقابل امام بلند نشود.
· هیچ جای خالی نگذارند تا امام سرگردان بماند.
· هیچ کس جواب امام را ندهد و همه او را توبیخ کنند.
اما وقتی امام وارد مجلس شدند، با دست سلام کردند (بدون گفتن «یا امیرالمومنین»)، جای خالی را پیدا کردند و بدون اجازه نشستند. هشام شروع به جسارت و توهین کرد و دیگران هم توبیخ کردند. امام سکوت کرد تا سخنانشان تمام شد. سپس برخاستند و با خطاب «ای مردم» چنان سخنرانی کوبندهای کردند که مجلس به هم ریخت. هشام دستور داد امام و امام صادق علیه‌السلام را زندانی کنند. اما در زندان هم، امام چنان با مردم ارتباط برقرار کرد که رئیس زندان به هشام گفت میترسم این آقا در زندان علیه شما کودتا کند! به ناچار هشام دستور بازگشت امام به مدینه را صادر کرد. امروز همان هشتاد روزی است که مردم ما بعد از شهادت امام شهید در میدان هستند و به همین سیره امام باقر عمل میکنند. اعتراض به ظلم در منطقه و مبارزه با آمریکا و اسرائیل، عین سیره امام باقر است. ما در هیچ سطحی اجازه نداریم در برابر دشمن مقهور شویم یا به او دلدادگی کنیم.

قطعات

مشخصات

ثبت نقد و نظر نقد و نظر

    تاکنون نظری ثبت نشده است

تصاویر

پایگاه سخن