سخنرانی استاد محمد شجاعی با موضوع "فرمول قرآنی نابودی استکبار "، سال 1405
مسائل اجتماعی، سیاسی و روحی، در قرآن با مسائل فیزیکی هیچ فرقی ندارند. یعنی هم ساختارهای روحی و اجتماعی، هم ساختارهای جسمی و فیزیکی، همهشان ریاضی هستند. همه چیز قدر و قضا دارد، اندازه و نتیجه دارد، مقدار دارد. هیچ چیز شانسی و بخت و اتفاقی در کار نیست. هر چیزی که سر انسان میآید، به خاطر انتخاب قدرهای مختلف است. شما هر قدری را در زندگی انتخاب کنید، غذای خودش را دارد و نتیجه خودش را میدهد. مثلاً اگر فستفود بخورید، شکمتان سیر میشود و خوشمزه هم هست، ولی غذایش سرطان است. مسائل روحی هم دقیقاً همین طور است. شما هر قدری را انتخاب کنید – رشته، شغل، همسر، دوست، محل زندگی، دیدنیها، شنیدنیها، خیالات و توهمات همه اینها در آشپزخانه روح شما تولید میشود، خودتان میپزید و خودتان میخورید. نتیجهاش در روح شما میگذارد. عوامل پیروزی یعنی قدرهای پیروزی. هر کسی این قدرها را ایجاد کند، پیروزی نصیبش میشود. وقتی شما در روحتان با کانون قدرت، کانون نصرت، کانون آرامش، شادی و عشق یعنی الله رابطهتان قوی بشود، همه قدرهای غذاهای خوب نصیبتان میشود. این فرمول کاملی است که امیرالمؤمنین علیه السلام به ما داده: هر وقت میخواهید بهترین نتیجه را بگیرید، خودتان را به کانون همه خیریهها نزدیک کنید. با نقشه و حقه و کلک و برنامهریزی شخصی به جایی نمیرسیم؛ با تکیه به خودمان شکست میخوریم. یکی از مهمترین قدرهای پیروزی، یاد خداست. غیر از دعا که قدرت و پیروزی میآورد، استغاثه و ذکر جمعی داریم. جامعهای که گریه و توسل و استغاثه به خدا دارد، خداوند رحمت ویژه میکند و بلاهای زیادی را با همین اشک و استغاثه از آن جمع برطرف میکند. خدا در قرآن میفرماید: «یا أَیُّهَا الَّذینَ آمَنُوا إِذا لَقیتُمْ فِئَةً فَاثْبُتُوا وَ اذْکُرُوا اللَّهَ کَثیراً لَعَلَّکُمْ تُفْلِحُونَ» (انفال، 45). یعنی ای مؤمنان، هر وقت با لشکری روبرو شدید، مقاومت کنید و خیلی یاد خدا کنید همین یاد خدا به شما قدرت میدهد. یاد خدا دو کار دیگر هم میکند: یکی در دشمن ترس ایجاد میکند، یکی در دشمن شکست و فرار ایجاد میکند. به همین دلیل بود که امام سلام الله علیه فرمود: ما در انقلاب که هیچ اسلحه و تجهیزاتی نداشتیم، یک کشور دست خالی و فقیر بودیم، به همه قدرتهای جهانی پیروز شدیم. با چه اسلحهای؟ با یاد خدا، با اللهاکبر. ما مسلح به اللهاکبریم. به امیرالمؤمنین علیه السلام گفتند: چطور یاران معاویه تیر نخوردند، نیزه نخوردند، شمشیر نخوردند ولی مردند؟ فرمود: با تکبیر من مردند. «بِذِکْرِ اللَّهِ کَثِیراً» زیاد یاد خدا کنید. «کثیراً» یعنی زیاد. همین زیاد گفتن، قدرت میآورد. یاد خدا یعنی چه؟ یعنی خدا را معنا کنیم. الله یعنی هستی بینهایت، یعنی کمال بینهایت، یعنی هستی جاری در همه اشیا. امام باقر علیه السلام فرمود: «الله» حیات همه چیز است. همه چیز وابسته و فقیر به خداست.
کلمه «الله» شوخی نیست. ما چون عادت کردیم، قدرش را نمیفهمیم. یکی از چیزهایی که انسان بعد از مرگ میفهمد، قدر این است که خدا به تو اجازه داده اسمش را بر زبان بیاوری. آن دنیا نمیگذارند هر کسی اسم بیاورد. «وَ لا یُکَلِّمُهُمُ اللَّهُ» – خدا با کسی حرف نمیزند، اجازه هم نمیدهد کسی «یا الله» یا «یا حسین» بگوید، مگر کسی که اینجا گفته باشد. امام سجاد علیه السلام فرمود: بزرگترین نعمتهای تو این است که جریان ذکرت را بر زبان ما جاری کردی.
خدا بزرگترین نعمتش این است که به یک نفر بگوید: من به تو اجازه میدهم با من حرف بزنی، تو را میپذیرم، به محضر خودم راهت میدهم، اجازه میدهم نماز بخوانی. وقتی میایستی تکبیر بگویی، خدا میگوید: شکر که میان من و او صلح افتاد، آشتی کردم، یار پسندید مرا. خدا میگوید: من انتخابت کردم، پسندیدمت که اجازه دادم اسمم را بیاری، اجازه دادم رکوع کنی، سجده کنی، بغلم کنی و من بغلت کنم. نماز یک همآغوشی عاشقانه است بین انسان و خدا. خدا میفرماید: من هر جور که شما مرا حساب کنید، همان جور کنارتان هستم. اگر خدای قلابی و به درد نخور داشته باشید، او کنارتان نیست. اگر معرفت خدا را پیدا کنید، خدا همیشه کنارتان است. «ذِکْرُ اللَّهِ قُوَّةُ النُّفُوسِ» یاد خدا غذای نفسهاست. مثل آب و غذا و میوه است. کسی که کم ذکر میگوید، امکان ندارد بتواند با زن و بچهاش به عشق پایدار برسد. قرآن میگوید: «إِنَّ الَّذینَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ سَیَجْعَلُ لَهُمُ الرَّحْمنُ وُدًّا» خدا محبتشان را در دل مردم میاندازد. هر چقدر میخواهید پیش مردم محبوب شوید، باید نیمه شب داشته باشید، سحر داشته باشید، گریه و توسل داشته باشید. لازم نیست ادا درآورید، ظاهر سازی کنید، ریاکاری کنید. شما برای اینکه امام زمان را بیاورید، حاکم زمینش کنید، استکبار را بمیرانید، وراثت زمین را محقق کنید – به قدرت احتیاج دارید. به ذکر نیاز دارید، به تو خیابان بودن، به دور هم جمع شدن این شبها، به فریاد زدن، به تکبیر گفتن. همینها غذای قدرت شماست. همینها باعث میشود امام زمان را بیاورید، حاکم زمین کنید، استکبار راشما بچههای امام هستید. امام شما قرار است کره زمین را مدیریت کند. پس قدرتی که برای ظهور و برای اینکه همه زمین این آقا را بخواهد، این است که شما اینجا خوب فریاد بزنید، یاد خدا زیاد بکنید، ذکر بگیرید. هر چه شما خوب فریاد بزنید و ذکر بگیرید، مطمئن باشید کره زمین از ذکر شما معطر و نورانی خواهد شد.
مسائل اجتماعی، سیاسی و روحی، در قرآن با مسائل فیزیکی هیچ فرقی ندارند. یعنی هم ساختارهای روحی و اجتماعی، هم ساختارهای جسمی و فیزیکی، همهشان ریاضی هستند. همه چیز قدر و قضا دارد، اندازه و نتیجه دارد، مقدار دارد. هیچ چیز شانسی و بخت و اتفاقی در کار نیست. هر چیزی که سر انسان میآید، به خاطر انتخاب قدرهای مختلف است. شما هر قدری را در زندگی انتخاب کنید، غذای خودش را دارد و نتیجه خودش را میدهد. مثلاً اگر فستفود بخورید، شکمتان سیر میشود و خوشمزه هم هست، ولی غذایش سرطان است. مسائل روحی هم دقیقاً همین طور است. شما هر قدری را انتخاب کنید – رشته، شغل، همسر، دوست، محل زندگی، دیدنیها، شنیدنیها، خیالات و توهمات همه اینها در آشپزخانه روح شما تولید میشود، خودتان میپزید و خودتان میخورید. نتیجهاش در روح شما میگذارد. عوامل پیروزی یعنی قدرهای پیروزی. هر کسی این قدرها را ایجاد کند، پیروزی نصیبش میشود. وقتی شما در روحتان با کانون قدرت، کانون نصرت، کانون آرامش، شادی و عشق یعنی الله رابطهتان قوی بشود، همه قدرهای غذاهای خوب نصیبتان میشود. این فرمول کاملی است که امیرالمؤمنین علیه السلام به ما داده: هر وقت میخواهید بهترین نتیجه را بگیرید، خودتان را به کانون همه خیریهها نزدیک کنید. با نقشه و حقه و کلک و برنامهریزی شخصی به جایی نمیرسیم؛ با تکیه به خودمان شکست میخوریم. یکی از مهمترین قدرهای پیروزی، یاد خداست. غیر از دعا که قدرت و پیروزی میآورد، استغاثه و ذکر جمعی داریم. جامعهای که گریه و توسل و استغاثه به خدا دارد، خداوند رحمت ویژه میکند و بلاهای زیادی را با همین اشک و استغاثه از آن جمع برطرف میکند. خدا در قرآن میفرماید: «یا أَیُّهَا الَّذینَ آمَنُوا إِذا لَقیتُمْ فِئَةً فَاثْبُتُوا وَ اذْکُرُوا اللَّهَ کَثیراً لَعَلَّکُمْ تُفْلِحُونَ» (انفال، 45). یعنی ای مؤمنان، هر وقت با لشکری روبرو شدید، مقاومت کنید و خیلی یاد خدا کنید همین یاد خدا به شما قدرت میدهد. یاد خدا دو کار دیگر هم میکند: یکی در دشمن ترس ایجاد میکند، یکی در دشمن شکست و فرار ایجاد میکند. به همین دلیل بود که امام سلام الله علیه فرمود: ما در انقلاب که هیچ اسلحه و تجهیزاتی نداشتیم، یک کشور دست خالی و فقیر بودیم، به همه قدرتهای جهانی پیروز شدیم. با چه اسلحهای؟ با یاد خدا، با اللهاکبر. ما مسلح به اللهاکبریم. به امیرالمؤمنین علیه السلام گفتند: چطور یاران معاویه تیر نخوردند، نیزه نخوردند، شمشیر نخوردند ولی مردند؟ فرمود: با تکبیر من مردند. «بِذِکْرِ اللَّهِ کَثِیراً» زیاد یاد خدا کنید. «کثیراً» یعنی زیاد. همین زیاد گفتن، قدرت میآورد. یاد خدا یعنی چه؟ یعنی خدا را معنا کنیم. الله یعنی هستی بینهایت، یعنی کمال بینهایت، یعنی هستی جاری در همه اشیا. امام باقر علیه السلام فرمود: «الله» حیات همه چیز است. همه چیز وابسته و فقیر به خداست.
کلمه «الله» شوخی نیست. ما چون عادت کردیم، قدرش را نمیفهمیم. یکی از چیزهایی که انسان بعد از مرگ میفهمد، قدر این است که خدا به تو اجازه داده اسمش را بر زبان بیاوری. آن دنیا نمیگذارند هر کسی اسم بیاورد. «وَ لا یُکَلِّمُهُمُ اللَّهُ» – خدا با کسی حرف نمیزند، اجازه هم نمیدهد کسی «یا الله» یا «یا حسین» بگوید، مگر کسی که اینجا گفته باشد. امام سجاد علیه السلام فرمود: بزرگترین نعمتهای تو این است که جریان ذکرت را بر زبان ما جاری کردی.
خدا بزرگترین نعمتش این است که به یک نفر بگوید: من به تو اجازه میدهم با من حرف بزنی، تو را میپذیرم، به محضر خودم راهت میدهم، اجازه میدهم نماز بخوانی. وقتی میایستی تکبیر بگویی، خدا میگوید: شکر که میان من و او صلح افتاد، آشتی کردم، یار پسندید مرا. خدا میگوید: من انتخابت کردم، پسندیدمت که اجازه دادم اسمم را بیاری، اجازه دادم رکوع کنی، سجده کنی، بغلم کنی و من بغلت کنم. نماز یک همآغوشی عاشقانه است بین انسان و خدا. خدا میفرماید: من هر جور که شما مرا حساب کنید، همان جور کنارتان هستم. اگر خدای قلابی و به درد نخور داشته باشید، او کنارتان نیست. اگر معرفت خدا را پیدا کنید، خدا همیشه کنارتان است. «ذِکْرُ اللَّهِ قُوَّةُ النُّفُوسِ» یاد خدا غذای نفسهاست. مثل آب و غذا و میوه است. کسی که کم ذکر میگوید، امکان ندارد بتواند با زن و بچهاش به عشق پایدار برسد. قرآن میگوید: «إِنَّ الَّذینَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ سَیَجْعَلُ لَهُمُ الرَّحْمنُ وُدًّا» خدا محبتشان را در دل مردم میاندازد. هر چقدر میخواهید پیش مردم محبوب شوید، باید نیمه شب داشته باشید، سحر داشته باشید، گریه و توسل داشته باشید. لازم نیست ادا درآورید، ظاهر سازی کنید، ریاکاری کنید. شما برای اینکه امام زمان را بیاورید، حاکم زمینش کنید، استکبار را بمیرانید، وراثت زمین را محقق کنید – به قدرت احتیاج دارید. به ذکر نیاز دارید، به تو خیابان بودن، به دور هم جمع شدن این شبها، به فریاد زدن، به تکبیر گفتن. همینها غذای قدرت شماست. همینها باعث میشود امام زمان را بیاورید، حاکم زمین کنید، استکبار راشما بچههای امام هستید. امام شما قرار است کره زمین را مدیریت کند. پس قدرتی که برای ظهور و برای اینکه همه زمین این آقا را بخواهد، این است که شما اینجا خوب فریاد بزنید، یاد خدا زیاد بکنید، ذکر بگیرید. هر چه شما خوب فریاد بزنید و ذکر بگیرید، مطمئن باشید کره زمین از ذکر شما معطر و نورانی خواهد شد.
تاکنون نظری ثبت نشده است