سخنرانی حجت الاسلام محمدرضا رنجبر با موضوع «شرح نهج البلاغه»، جلسه نوزدهم: خطبه اول نهج البلاغه، سال 1402
ثمَّ أَنْشَأَ سُبْحَانَهُ رِیحاً اعْتَقَمَ مَهَبَّهَا، وَأَدَامَ مُرَبَّهَا، وَأَعْصَفَ مَجْرَاها، وَأَبْعَدَ مَنْشَاهَا، فَأَمَرَها بِتَصْفِیقِ المَاءِ الزَّخَّارِ، وَإِثَارَةِ مَوْجِ البِحَارِ، فَمَخَضَتْهُ مَخْضَ السِّقَاءِ، وَعَصَفَتْ بهِ عَصْفَهَا بِالفَضَاءِ، تَرُدُّ أَوَّلَهُ عَلَى آخِرِهِ، وَسَاجِیَهُ عَلَى مَائِرِهِ
تا که خرابم نکند کی دهد آن گنج به من
قدیمها، قدیمیها وقتی که گنجی داشتند عتیقهای داشتن یک شی قیمتی پربهایی داشتند برای اینکه از دسترس دستبرد دور باشه میرفتن اون را پنهان و نهان میکردن اما نه در دل عمارتها جاهای بلکه میگشتند یک خرابهای ویرانه ای پیدا میکردن و اون گنجها را در همون جاها جاسازی میکردند حالا مولانا میگه خدا هم بالاخره گنجه اصلا خودش میگه من گنجی بودم که معرفتش گنجه محبتش گنجه اون هم مثل همون قدیمیها گنجهای خودش را در عمارتها مخفی نمیکنه یعنی آدمایی که خودشون را عمارت میدانند آباد...
ثمَّ أَنْشَأَ سُبْحَانَهُ رِیحاً اعْتَقَمَ مَهَبَّهَا، وَأَدَامَ مُرَبَّهَا، وَأَعْصَفَ مَجْرَاها، وَأَبْعَدَ مَنْشَاهَا، فَأَمَرَها بِتَصْفِیقِ المَاءِ الزَّخَّارِ، وَإِثَارَةِ مَوْجِ البِحَارِ، فَمَخَضَتْهُ مَخْضَ السِّقَاءِ، وَعَصَفَتْ بهِ عَصْفَهَا بِالفَضَاءِ، تَرُدُّ أَوَّلَهُ عَلَى آخِرِهِ، وَسَاجِیَهُ عَلَى مَائِرِهِ
تا که خرابم نکند کی دهد آن گنج به من
قدیمها، قدیمیها وقتی که گنجی داشتند عتیقهای داشتن یک شی قیمتی پربهایی داشتند برای اینکه از دسترس دستبرد دور باشه میرفتن اون را پنهان و نهان میکردن اما نه در دل عمارتها جاهای بلکه میگشتند یک خرابهای ویرانه ای پیدا میکردن و اون گنجها را در همون جاها جاسازی میکردند حالا مولانا میگه خدا هم بالاخره گنجه اصلا خودش میگه من گنجی بودم که معرفتش گنجه محبتش گنجه اون هم مثل همون قدیمیها گنجهای خودش را در عمارتها مخفی نمیکنه یعنی آدمایی که خودشون را عمارت میدانند آباد...
تاکنون نظری ثبت نشده است