سخنرانی استاد محمد شجاعی با موضوع "قدر پیروزی و آرامش در اسلام"، سال 1405
هر چیزی قدر و اندازه ای دارد؛ موفقیت و پیروزی هم قدر و اندازه دارد. اگر کسی میخواهد نتیجه و حکم پیروزی را بچشد، باید قدر آن را در روح خودش ایجاد کند. بعضی چیزها در آزمایشگاه فرق نمی کند که مسلمان انجام دهد یا کافر؛ قانون یکی است. اما در نصرت و یاری و پیروزی، ایمان شرط است، صبر شرط است، تقوا هم شرط است. خداوند فرموده: اگر خانواده ای کافر باشند ولی با هم همدل و مهربان باشند و اختلاف نداشته باشند، به حرمت همان عشق و محبت و همدلی، خدا به آن خانواده کافر برکت می دهد. و اگر خانواده ای مؤمن باشند اما بینشان کینه و اختلاف باشد، خدا برکت را از آنها می گیرد. پس قدر برکت، همدلی و عدم اختلاف و عشق و محبت است. هر جا محبت و همدلی بود، رحمانیت و رحیمیت هست و برکت هم هست. هر جا خساست، حسادت، زودرنجی، خودشیفتگی، خودبرتربینی و رقابت باشد، برکت می رود و انسان شکست می خورد، حتی اگر ثروتمند و مدیر باشد. یکی دیگر از قدرهای پیروزی، آرامش است. اگر کسی توانست آرامش خود را حفظ کند، هم در زندگی دنیایی موفق تر است و هم در کارهای اجتماعی و جهادی. خداوند در قرآن به پیامبر می فرماید که خدا در بسیاری از جاها شما را کمک کرد. در جنگ حنین، استثنائاً لشکر پیامبر از دشمن بیشتر بود، اما شکست خوردند. چرا؟ چون گفتند: «ما الان لشکر داریم، ابرقدرتیم، موشک داریم، سپاه داریم.» همین لحظه ای که غیر خدا را میبینی، شکست قطعی است؛ چه در زندگی فردی و چه اجتماعی. در همان جنگ، خدا فرمود: «اَعْجَبَتْکُمْ کَثْرَتُکُمْ» (فزونی جمعیتتان شما را به شگفتی آورد). هیچ یک از اسباب و علل به دادتان نرسید. زمین با آن وسعت بر شما تنگ شد و پا به فرار گذاشتید. حتی لشکر خدا اگر خدا را نبیند، شکست می خورد. بعد از آن، خداوند «سَکینه» را بر قلب پیامبر و مؤمنان نازل کرد. اول سکینه و آرامش آمد، بعد استقامت کردند، فهمیدند امیدشان به کیست، بعد خداوند لشکرهایی که نمی بینید را فرستاد، بنابراین اگر کسی بتواند چهار چیز را حفظ کند ایمان، تقوا، صبر و سکینه، خداوند حتماً امدادهای غیبی میفرستد. به میزان آرامش شما، فرشته ها می آیند کمک کنند.
ما در زمان جنگ، یکی از عوامل مهم پیروزی مان آرامش رزمنده ها بود. شب عملیات، بچه ها شاد بودند، شوخی میکردند، در شب عاشورا و روز عاشورا، امام حسین علیه السلام هرچه کار سختتر می شد، خوشحالتر و آرامتر می شد.
هر چیزی قدر و اندازه ای دارد؛ موفقیت و پیروزی هم قدر و اندازه دارد. اگر کسی میخواهد نتیجه و حکم پیروزی را بچشد، باید قدر آن را در روح خودش ایجاد کند. بعضی چیزها در آزمایشگاه فرق نمی کند که مسلمان انجام دهد یا کافر؛ قانون یکی است. اما در نصرت و یاری و پیروزی، ایمان شرط است، صبر شرط است، تقوا هم شرط است. خداوند فرموده: اگر خانواده ای کافر باشند ولی با هم همدل و مهربان باشند و اختلاف نداشته باشند، به حرمت همان عشق و محبت و همدلی، خدا به آن خانواده کافر برکت می دهد. و اگر خانواده ای مؤمن باشند اما بینشان کینه و اختلاف باشد، خدا برکت را از آنها می گیرد. پس قدر برکت، همدلی و عدم اختلاف و عشق و محبت است. هر جا محبت و همدلی بود، رحمانیت و رحیمیت هست و برکت هم هست. هر جا خساست، حسادت، زودرنجی، خودشیفتگی، خودبرتربینی و رقابت باشد، برکت می رود و انسان شکست می خورد، حتی اگر ثروتمند و مدیر باشد. یکی دیگر از قدرهای پیروزی، آرامش است. اگر کسی توانست آرامش خود را حفظ کند، هم در زندگی دنیایی موفق تر است و هم در کارهای اجتماعی و جهادی. خداوند در قرآن به پیامبر می فرماید که خدا در بسیاری از جاها شما را کمک کرد. در جنگ حنین، استثنائاً لشکر پیامبر از دشمن بیشتر بود، اما شکست خوردند. چرا؟ چون گفتند: «ما الان لشکر داریم، ابرقدرتیم، موشک داریم، سپاه داریم.» همین لحظه ای که غیر خدا را میبینی، شکست قطعی است؛ چه در زندگی فردی و چه اجتماعی. در همان جنگ، خدا فرمود: «اَعْجَبَتْکُمْ کَثْرَتُکُمْ» (فزونی جمعیتتان شما را به شگفتی آورد). هیچ یک از اسباب و علل به دادتان نرسید. زمین با آن وسعت بر شما تنگ شد و پا به فرار گذاشتید. حتی لشکر خدا اگر خدا را نبیند، شکست می خورد. بعد از آن، خداوند «سَکینه» را بر قلب پیامبر و مؤمنان نازل کرد. اول سکینه و آرامش آمد، بعد استقامت کردند، فهمیدند امیدشان به کیست، بعد خداوند لشکرهایی که نمی بینید را فرستاد، بنابراین اگر کسی بتواند چهار چیز را حفظ کند ایمان، تقوا، صبر و سکینه، خداوند حتماً امدادهای غیبی میفرستد. به میزان آرامش شما، فرشته ها می آیند کمک کنند.
ما در زمان جنگ، یکی از عوامل مهم پیروزی مان آرامش رزمنده ها بود. شب عملیات، بچه ها شاد بودند، شوخی میکردند، در شب عاشورا و روز عاشورا، امام حسین علیه السلام هرچه کار سختتر می شد، خوشحالتر و آرامتر می شد.
تاکنون نظری ثبت نشده است