سخنرانی حجت الاسلام سید علیرضا تراشیون با موضوع "استقامت در عصر غیبت"، سال 1405
میخواهم بحث امروزم را روی کلمه «استقامت» متمرکز کنم که برای منتظران حضرت ولیعصر یک شاخصه ی بسیار مهم و اثربخش است. بحث استقامت دو مفهوم در عشق دارد. مفهوم اول اینکه شما باید صبورانه با موضوعات مواجهه داشته باشید. نکته دوم، صبری است که در آن یک فعال بودن و اثرگذار بودن هم وجود دارد. انبیا و اولیای الهی وقتی استقامت میکردند، یک صبر منفعلانه که در گوشهای بنشینند نبود؛ بلکه در میدان بودن، تلاش کردن، فعالیت کردن و در عین حال برای سختیها مقاومت داشتن. ما باید یک ویژگی را در خودمان پرورش بدهیم: «تاب آوری و تحمل پذیری». انسانهای بزرگ و موفق و اثرگذار تاریخ، این ویژگی را داشتند؛ یعنی در برابر سختیها سر خم نمی کردند. پیامبر اکرم صلی الله را ببینید قبل از هجرت چقدر فشارهای رفتاری و روحی و روانی متحمل شدند. امیرالمومنین علیه السلام را ببینید؛ در آن سالهایی که به حکومت نرسیدند، یک شخصیت بسیار فعال و پویا بودند و وقتی به حکومت رسیدند، آنقدر سختیها را تحمل کردند که خودشان فرمودند: وقتی خسته به خانه میرسیدم و نگاهم به حضرت زهرا سلام الله می افتاد، همه دشواریها را فراموش میکردم. در عصر معاصر خودمان هم شهید حاج قاسم سلیمانی را میبینیم؛ رمز موفقیت ایشان قدرت بالای تاب آوری بود. این ویژگی به راحتی به دست نیامده؛ ایشان از شش هفت سالگی در روستا در کورهپزخانه ها کار میکرد و از کودکی برای سختیها آماده شد. ما باید روحیه تابآوری را در فرزندان ایجاد کنیم تا زمانی که وارد عرصه اجتماعی می شوند، انسانهای مقاومی باشند. قاعدهای داریم به نام سنت الهی: هرچه به عصر ظهور حضرت ولیعصر نزدیک می شویم، سختیهای دنیا بیشتر می شود. در دعای فرج می خوانید که «و ضاقت الأرض»؛ از دل این سختیها و تنگناها گشایش و فرج اتفاق می افتد. امیرالمومنین فرمودند گشایش از دل سختی بیرون می آید. هرچه در تاریخ جلوتر می رویم زندگی سختتر می شود. ما که خود را منتظر می دانیم، باید در عین افزایش سختیها، استقامت و تاب آوریمان بالاتر برود. انقلاب اسلامی مردم را مقاوم بار آورده؛ شما همین 26، 27 روز اخیر جنگ تحمیلی را ببینید که مردم با وجود موشکباران و غرش هواپیماهای دشمن، در میدان حضور دارند و کارشان را میکنند. در نقطه مقابل، کسانی که تاب آوری ندارند کم می آورند. آمار خودکشی در جوامع غربی روز به روز بالاتر می رود. نهضت سربازان آمریکایی مشکل روحی و روانی شدید دارند، اما رزمندگان ما که جانباز قطع نخاع هستند، همچنان مقاوم اند. دشمن با واژه هایی مثل نسل آلفا، و نسل هزاره می خواهد کنترل و تربیت نسل ما را در دست بگیرد و آنها را مادی بار بیاورد. نسلی که دغدغه اش گوشی آیفون یا مدل ماشین باشد، تاب آوری اش پایین می آید و راحت طلب می شود. شیطان و شیطان صفتان سوار بر انسانهایی می شوند که مادیات برایشان محوریت دارد. انسان وقتی مادی می شود، از توانمندیهای معنوی و فطریاتش دور می شود. اگر می خواهیم نسلی داشته باشیم که از پیچهای تاریخی پیش رو عبور کند، دو نکته را باید رعایت کنیم:
نکته اول: مدیریت و سکان داری نسل را خودمان عهده دار باشیم. بچه های ما امروز سر سفره اینستاگرام، تلگرام، تیک تاک و لایک بزرگ میشوند، نه سر سفره فکری ما. پدر و مادرها فقط شکم بچه ها را سیر می کنند، اما اندیشه آنها را به فضای مجازی سپرده اند. نکته دوم: بچه ها را راحت طلب بار نیاورید. بچه ای که روی تشک و بالش نرم میخوابد، چیزی در نمی آید. برای بالا بردن تاب آوری، باید طبیعیتر زندگی کنند، به آنها مسئولیت بدهید و در کارهای خانه مشارکت شان دهید. دشمن می خواهد ما را پروار کند و راحت طلب بار بیاورد؛ چون انسان راحت طلب کم می آورد.
میخواهم بحث امروزم را روی کلمه «استقامت» متمرکز کنم که برای منتظران حضرت ولیعصر یک شاخصه ی بسیار مهم و اثربخش است. بحث استقامت دو مفهوم در عشق دارد. مفهوم اول اینکه شما باید صبورانه با موضوعات مواجهه داشته باشید. نکته دوم، صبری است که در آن یک فعال بودن و اثرگذار بودن هم وجود دارد. انبیا و اولیای الهی وقتی استقامت میکردند، یک صبر منفعلانه که در گوشهای بنشینند نبود؛ بلکه در میدان بودن، تلاش کردن، فعالیت کردن و در عین حال برای سختیها مقاومت داشتن. ما باید یک ویژگی را در خودمان پرورش بدهیم: «تاب آوری و تحمل پذیری». انسانهای بزرگ و موفق و اثرگذار تاریخ، این ویژگی را داشتند؛ یعنی در برابر سختیها سر خم نمی کردند. پیامبر اکرم صلی الله را ببینید قبل از هجرت چقدر فشارهای رفتاری و روحی و روانی متحمل شدند. امیرالمومنین علیه السلام را ببینید؛ در آن سالهایی که به حکومت نرسیدند، یک شخصیت بسیار فعال و پویا بودند و وقتی به حکومت رسیدند، آنقدر سختیها را تحمل کردند که خودشان فرمودند: وقتی خسته به خانه میرسیدم و نگاهم به حضرت زهرا سلام الله می افتاد، همه دشواریها را فراموش میکردم. در عصر معاصر خودمان هم شهید حاج قاسم سلیمانی را میبینیم؛ رمز موفقیت ایشان قدرت بالای تاب آوری بود. این ویژگی به راحتی به دست نیامده؛ ایشان از شش هفت سالگی در روستا در کورهپزخانه ها کار میکرد و از کودکی برای سختیها آماده شد. ما باید روحیه تابآوری را در فرزندان ایجاد کنیم تا زمانی که وارد عرصه اجتماعی می شوند، انسانهای مقاومی باشند. قاعدهای داریم به نام سنت الهی: هرچه به عصر ظهور حضرت ولیعصر نزدیک می شویم، سختیهای دنیا بیشتر می شود. در دعای فرج می خوانید که «و ضاقت الأرض»؛ از دل این سختیها و تنگناها گشایش و فرج اتفاق می افتد. امیرالمومنین فرمودند گشایش از دل سختی بیرون می آید. هرچه در تاریخ جلوتر می رویم زندگی سختتر می شود. ما که خود را منتظر می دانیم، باید در عین افزایش سختیها، استقامت و تاب آوریمان بالاتر برود. انقلاب اسلامی مردم را مقاوم بار آورده؛ شما همین 26، 27 روز اخیر جنگ تحمیلی را ببینید که مردم با وجود موشکباران و غرش هواپیماهای دشمن، در میدان حضور دارند و کارشان را میکنند. در نقطه مقابل، کسانی که تاب آوری ندارند کم می آورند. آمار خودکشی در جوامع غربی روز به روز بالاتر می رود. نهضت سربازان آمریکایی مشکل روحی و روانی شدید دارند، اما رزمندگان ما که جانباز قطع نخاع هستند، همچنان مقاوم اند. دشمن با واژه هایی مثل نسل آلفا، و نسل هزاره می خواهد کنترل و تربیت نسل ما را در دست بگیرد و آنها را مادی بار بیاورد. نسلی که دغدغه اش گوشی آیفون یا مدل ماشین باشد، تاب آوری اش پایین می آید و راحت طلب می شود. شیطان و شیطان صفتان سوار بر انسانهایی می شوند که مادیات برایشان محوریت دارد. انسان وقتی مادی می شود، از توانمندیهای معنوی و فطریاتش دور می شود. اگر می خواهیم نسلی داشته باشیم که از پیچهای تاریخی پیش رو عبور کند، دو نکته را باید رعایت کنیم:
نکته اول: مدیریت و سکان داری نسل را خودمان عهده دار باشیم. بچه های ما امروز سر سفره اینستاگرام، تلگرام، تیک تاک و لایک بزرگ میشوند، نه سر سفره فکری ما. پدر و مادرها فقط شکم بچه ها را سیر می کنند، اما اندیشه آنها را به فضای مجازی سپرده اند. نکته دوم: بچه ها را راحت طلب بار نیاورید. بچه ای که روی تشک و بالش نرم میخوابد، چیزی در نمی آید. برای بالا بردن تاب آوری، باید طبیعیتر زندگی کنند، به آنها مسئولیت بدهید و در کارهای خانه مشارکت شان دهید. دشمن می خواهد ما را پروار کند و راحت طلب بار بیاورد؛ چون انسان راحت طلب کم می آورد.
تاکنون نظری ثبت نشده است