سخنرانی حجت الاسلام علیرضا صادقی واعظ با موضوع "مقاومت در عمل "، سال 1405
در این فصل بیعت و نصرت در میعادگاه عاشقان و دلدادگان حضرت حجت دور هم جمع شده ایم. از نظر قرآن کریم یکی از رموز موفقیت در تمامی ابعاد و عرصه های زندگی داشتن روحیه مقاومت و ایستادگی و داشتن ثبات قدم هست. هنر این نیست که انسان وقتی در مسیری قدم می گذارد و هدفی را دنبال می کند تا آن مسیر هموار هست و تا امکانات فراهم هست باقی بماند، بلکه ارزشمند زمانیست که فراز و نشیب های مختلفی صورت بگیرد و سختی و مشقت باشد و موانع و مشکلاتی شکل بگیرد و همچنان انسان درون راهی که انتخاب کرده و هدفی که دنبال می کند، محکم و استوار بایستد، چون دقیقا نقطه مقابلش ضعف و سستی هست. انسان هایی که دائما در حال تغییر هستند، حتی در امور جزئی همینقدر سست خواهند بود. این تغییر مثبت نیست و حرکت حرکت رو به جلویی نیست. لذا هیچ وقت هم به آن هدف و مقصود نهایی نمی رسد و نقطه مقابلش کسانی هستند که اهل مقاومت هستند و کسانی هستند که اهل ایستادگی هستند و ثبات قدم دارند و با این ثابت بودنشان در مسیر حق و با این ایستادگی و استواری شان به منزل و مقصود حقیقی هم نائل می شوند. پیروزی و سعادت تضمینی است که خداوند و قرآن کریم برای این افراد داده اند. قبل از آغاز جنگ بدر ابوسفیان به یکی دو نفر از مشرکین ماموریت داد که بروند سمت لشکر اسلام و از نظر تعداد، از نظر تاکتیک و از نظر سلاح لشکر اسلام را مورد بررسی قرار بدهند، وقتی رفتند و برگشتند گزارش کار که دادن گفتند آنها از نظر تعداد یک سوم ما هستند و ما حدود هزار مشرکیم و مسلمین سیصد و سیزده نفر هستند، از نظر سلاح برخی حتی شمشیر هم ندارند، از نظر آذوقه هم ده مسلمان و یک خرما، ابوسفیان وقتی این گزارش را شنید لبخندی زد که با این شرایط پیروز میدان ما هستیم، مشکلی پیش روی ما نیست اما این لبخند خیلی طول نکشید چون حرفشون ادامه داشت گفتن ابوسفیان با همه این شرایطی که شنیدیم اما ما معتقدیم پیروزی از آن مسلمین است چون آنها سلاحی دارند به اسم ثبات قدم که ما از آن بی بهره ایم و همه حرف مسلمین دو جمله است یا در راه خدا می کشیم که دشمنی از دشمنان خدا رو از مسیر حق کنار زدیم و یا در راه خدا کشته می شویم که تازه به آرزویمان که شهادت فی سبیل الله هست نائل شدیم. با این اعتقاد و با این روحیه و با این باور این ها نیامدهاند که برگردند بلکه آمده اند تا پای جان در راه حق ایستادگی کنند و همینطور هم شد. عده دشمن سبب هراس، سبب سستی و ضعفشان نشد. به باور درونی که اعتقاد خدا و ایمان راسخ در وجودشان بود تکیه کردند و پیروز هم شدند و این نکته حائز اهمیت است. در طول تاریخ آن هایی که اهل ایستادگی و مقاومت بودند رستگارند و آنهایی که به هر دلیلی ضعف و سستی به خرج دادند از مسیر حق پا پس کشیدن ثمره و نتیجه ای جز شکست ندامت پشیمانی نداشتند. بالاتر و برتر از هر قدرتی در این عالم خداست به هیچ چیزی و به هیچ کسی جز خدا تکیه نکردند. وقتی این طور شد تتنزل علیهم الملائکه آن موقع است که داخل در رحمت الهیه می شود و وجودش محل نزول برکات و ملائکه خداست و نصرت و پیروزی اش را خدا ضمانت می کند. شما وقتی به کربلا نگاه می کنید کربلا هم از این قاعده مستثنی نیست. ما در برابر دشمن هراسی نداریم از موضع قدرت رفتار کردیم. مهم معیت و همراهی با امام است،اینکه یک لحظه از مسیر حق از یاری دین خدا از همراهی با حجت خدا جا نمانیم.
در این فصل بیعت و نصرت در میعادگاه عاشقان و دلدادگان حضرت حجت دور هم جمع شده ایم. از نظر قرآن کریم یکی از رموز موفقیت در تمامی ابعاد و عرصه های زندگی داشتن روحیه مقاومت و ایستادگی و داشتن ثبات قدم هست. هنر این نیست که انسان وقتی در مسیری قدم می گذارد و هدفی را دنبال می کند تا آن مسیر هموار هست و تا امکانات فراهم هست باقی بماند، بلکه ارزشمند زمانیست که فراز و نشیب های مختلفی صورت بگیرد و سختی و مشقت باشد و موانع و مشکلاتی شکل بگیرد و همچنان انسان درون راهی که انتخاب کرده و هدفی که دنبال می کند، محکم و استوار بایستد، چون دقیقا نقطه مقابلش ضعف و سستی هست. انسان هایی که دائما در حال تغییر هستند، حتی در امور جزئی همینقدر سست خواهند بود. این تغییر مثبت نیست و حرکت حرکت رو به جلویی نیست. لذا هیچ وقت هم به آن هدف و مقصود نهایی نمی رسد و نقطه مقابلش کسانی هستند که اهل مقاومت هستند و کسانی هستند که اهل ایستادگی هستند و ثبات قدم دارند و با این ثابت بودنشان در مسیر حق و با این ایستادگی و استواری شان به منزل و مقصود حقیقی هم نائل می شوند. پیروزی و سعادت تضمینی است که خداوند و قرآن کریم برای این افراد داده اند. قبل از آغاز جنگ بدر ابوسفیان به یکی دو نفر از مشرکین ماموریت داد که بروند سمت لشکر اسلام و از نظر تعداد، از نظر تاکتیک و از نظر سلاح لشکر اسلام را مورد بررسی قرار بدهند، وقتی رفتند و برگشتند گزارش کار که دادن گفتند آنها از نظر تعداد یک سوم ما هستند و ما حدود هزار مشرکیم و مسلمین سیصد و سیزده نفر هستند، از نظر سلاح برخی حتی شمشیر هم ندارند، از نظر آذوقه هم ده مسلمان و یک خرما، ابوسفیان وقتی این گزارش را شنید لبخندی زد که با این شرایط پیروز میدان ما هستیم، مشکلی پیش روی ما نیست اما این لبخند خیلی طول نکشید چون حرفشون ادامه داشت گفتن ابوسفیان با همه این شرایطی که شنیدیم اما ما معتقدیم پیروزی از آن مسلمین است چون آنها سلاحی دارند به اسم ثبات قدم که ما از آن بی بهره ایم و همه حرف مسلمین دو جمله است یا در راه خدا می کشیم که دشمنی از دشمنان خدا رو از مسیر حق کنار زدیم و یا در راه خدا کشته می شویم که تازه به آرزویمان که شهادت فی سبیل الله هست نائل شدیم. با این اعتقاد و با این روحیه و با این باور این ها نیامدهاند که برگردند بلکه آمده اند تا پای جان در راه حق ایستادگی کنند و همینطور هم شد. عده دشمن سبب هراس، سبب سستی و ضعفشان نشد. به باور درونی که اعتقاد خدا و ایمان راسخ در وجودشان بود تکیه کردند و پیروز هم شدند و این نکته حائز اهمیت است. در طول تاریخ آن هایی که اهل ایستادگی و مقاومت بودند رستگارند و آنهایی که به هر دلیلی ضعف و سستی به خرج دادند از مسیر حق پا پس کشیدن ثمره و نتیجه ای جز شکست ندامت پشیمانی نداشتند. بالاتر و برتر از هر قدرتی در این عالم خداست به هیچ چیزی و به هیچ کسی جز خدا تکیه نکردند. وقتی این طور شد تتنزل علیهم الملائکه آن موقع است که داخل در رحمت الهیه می شود و وجودش محل نزول برکات و ملائکه خداست و نصرت و پیروزی اش را خدا ضمانت می کند. شما وقتی به کربلا نگاه می کنید کربلا هم از این قاعده مستثنی نیست. ما در برابر دشمن هراسی نداریم از موضع قدرت رفتار کردیم. مهم معیت و همراهی با امام است،اینکه یک لحظه از مسیر حق از یاری دین خدا از همراهی با حجت خدا جا نمانیم.
تاکنون نظری ثبت نشده است