سخنرانی آیت الله سید محمدمهدی میرباقری با موضوع «بهار محاسبه نفس»، سال 1404
این حدیث را من کوتاه ترجمه می کنم. امام کاظم علیه السلام یک حدیثی را مرحوم کلینی در کتاب شریف کافی نقل کردند که حضرت فرمود: اگر کسی در شبانه روز اهل محاسبه نفس نباشد و با خودش حساب و کتاب نکند، از ما نیست، یعنی در جمع دور و بری های حضرت نمی تواند باشد. از دور با حضرت ارتباط داریم ولی اگه اهل محاسبه نشویم جزو حلقه های نزدیک به ائمه علیهم السلام نیستیم. اگر کسی می خواهد جزو دور و بری های امام زمان باشد و نزدیک به حضرت باشد، شرطش این هست که هر روز اهل محاسبه باشد و در این محاسبه از دو غفلت بیرون بیاید. غفلت اول غفلت از خوبی هاست. خدای متعال به انسان یک توفیقاتی می دهد که آفت اولش غفلت هست. آفت دوم این است که خدایی نکرده انسان خودش را در پشت این خوبی ها ببیند و خیال کند خودش اهل نماز شب هست و خودش اهل روزه است و یا اهل مناجات و اهل انفاق هست. سومین آفت این هست که آدم مواظب باشد مشرک هم نشود یک موقع دیگران را می بیند پشت توفیقاتش این هم شرک هست، ولو شرک خفی. اگر انسان فهمید و غافل نشد از اینکه من الحمدلله این خیرات را انجام دادم موجب به نفس نشد، مشرک هم نشد باید خدا را در پشت همه این خوبی ها ببیند. اگر خدای متعال را دید دوتا کار اتفاق می افتد اولین قدم شکر هست. اگر انسان فهمید خدا توفیق این عبادت را داده طمع در فضل خدا کند، این طمع هم عادی نیست. اگر کسی اهل محاسبه شد خدای متعال اول دست خودش را نشان می دهد که من دارم تو را اداره می کنم.
این حدیث را من کوتاه ترجمه می کنم. امام کاظم علیه السلام یک حدیثی را مرحوم کلینی در کتاب شریف کافی نقل کردند که حضرت فرمود: اگر کسی در شبانه روز اهل محاسبه نفس نباشد و با خودش حساب و کتاب نکند، از ما نیست، یعنی در جمع دور و بری های حضرت نمی تواند باشد. از دور با حضرت ارتباط داریم ولی اگه اهل محاسبه نشویم جزو حلقه های نزدیک به ائمه علیهم السلام نیستیم. اگر کسی می خواهد جزو دور و بری های امام زمان باشد و نزدیک به حضرت باشد، شرطش این هست که هر روز اهل محاسبه باشد و در این محاسبه از دو غفلت بیرون بیاید. غفلت اول غفلت از خوبی هاست. خدای متعال به انسان یک توفیقاتی می دهد که آفت اولش غفلت هست. آفت دوم این است که خدایی نکرده انسان خودش را در پشت این خوبی ها ببیند و خیال کند خودش اهل نماز شب هست و خودش اهل روزه است و یا اهل مناجات و اهل انفاق هست. سومین آفت این هست که آدم مواظب باشد مشرک هم نشود یک موقع دیگران را می بیند پشت توفیقاتش این هم شرک هست، ولو شرک خفی. اگر انسان فهمید و غافل نشد از اینکه من الحمدلله این خیرات را انجام دادم موجب به نفس نشد، مشرک هم نشد باید خدا را در پشت همه این خوبی ها ببیند. اگر خدای متعال را دید دوتا کار اتفاق می افتد اولین قدم شکر هست. اگر انسان فهمید خدا توفیق این عبادت را داده طمع در فضل خدا کند، این طمع هم عادی نیست. اگر کسی اهل محاسبه شد خدای متعال اول دست خودش را نشان می دهد که من دارم تو را اداره می کنم.
تاکنون نظری ثبت نشده است