- 198
- 1000
- 1000
- 1000
از ابلیس عبرت بگیرید!، 5
سخنرانی حجت الاسلام والمسلمین غلامرضا فیاضی با موضوع «از ابلیس عبرت بگیرید!» جلسه پنجم: تکبر؛ مانع دریافت علم، سال 1404
انسان در این عالم خیال میکند که هرطور دلش میخواهد، عمل میکند؛ ولی از دو حال خارج نیست؛ یا خداوند او را به راهی که مرضی خودش است، میبرد، و یا شیطان با او بازی میکند. در جلسات گذشته بارها گفتهایم که در وجود انسانها چیزهایی وجود دارد که بر اساس روایات به آنها جنود جهل میگوییم، همانطور که چیزهای دیگری نیز وجود دارد که به آنها جنود عقل میگوییم. جنود به معنای لشکریان و نیروهای کاری و تلاشگر و رزمنده است. در وجود انسان همه درکها، تمایلات و تواناییهایی که حیوانات دارند، هست، اگر انسانی در وجودش این چیزها را حاکم کند، قهراً نیروهای عقلش تحت تأثیر اینها قرار میگیرند. اینها همان لشکریان جهل هستند. از آن طرف چیزهایی در انسان هست که مخصوص خود انسان است؛ انسان درکهایی دارد که حیوانات ندارند؛ انسان میاندیشد، محاسبه میکند، دقت و بررسی میکند که آیا این کار به نفع من است که انجام بدهم یا نیست؟! آیا این کار مرضی خداست یا نیست؛ حتی آنجایی که نفع خودش را در نظر میگیرد نیز خودش را به عنوان بنده خدا میبیند که باید آن طور عمل کند که مرضی خداوند متعال است. این همان ویژگی است که خداوند درباره آن چنین میفرماید: فِطْرَةَ اللَّهِ الَّتِی فَطَرَ النَّاسَ عَلَیْهَا.... در جلسات گذشته گفتیم که انسان بر اساس این فطرت ادراکات، تمایلات و فعالیتهای انسانی دارد.
گفتیم که جنود جهل و جنود عقل در وجود انسان هستند، ولی اختیار به دست انسان است. هر دو، انسان را به سوی خودشان دعوت میکنند، ولی این انسان است که میتواند انتخاب کند که کدام را در وجودش حاکم کند. اگر نیروهای حیوانی و جهل را در وجودش حاکم کرد، بسیار روشن است که حماقت کرده است. بارها گفتهایم که جهل در اینجا در مقابل عقل و به معنای حماقت است. خداوند این نیروها را در انسان خلق کرده است که انسان همیشه سر دو راهیها باشد و خودش راه سعادت را انتخاب کند. لشکریان جهل دعوت میکنند، لشکریان عقل نیز دعوت میکنند، اگر کسی لشکریان جهل را برخودش حاکم کند، حماقت کرده است. کسیکه سرمایه باعظمتی مثل عقل دارد و میتواند با این سرمایه چنان رشد کند که از ملائکه بالاتر باشد، از اینها استفاده نمیکند و آنها را در خدمت لشکریان جهل قرار میدهد! چنین کسی کاری میکند که شیطان میخواهد و خواسته یا نخواسته شیطان را اطاعت میکند. خودش خیال میکند که به دلخواهش عمل میکند، ولی در واقع شیطان او را راهبری میکند. زیرا همه انسانها یا تحت ولایت خدا هستند و یا تحت ولایت شیطان. کفار همیشه تحت ولایت شیطان هستند، ولی مؤمن وقتی که نماز میخواند یا آن وقتی که تلاوت قرآن میکند، تحت ولایت شیطان نیست، اما هنگامیکه به دلخواهش عمل میکند، به یقین تحت ولایت شیطان است.
انسان در این عالم خیال میکند که هرطور دلش میخواهد، عمل میکند؛ ولی از دو حال خارج نیست؛ یا خداوند او را به راهی که مرضی خودش است، میبرد، و یا شیطان با او بازی میکند. در جلسات گذشته بارها گفتهایم که در وجود انسانها چیزهایی وجود دارد که بر اساس روایات به آنها جنود جهل میگوییم، همانطور که چیزهای دیگری نیز وجود دارد که به آنها جنود عقل میگوییم. جنود به معنای لشکریان و نیروهای کاری و تلاشگر و رزمنده است. در وجود انسان همه درکها، تمایلات و تواناییهایی که حیوانات دارند، هست، اگر انسانی در وجودش این چیزها را حاکم کند، قهراً نیروهای عقلش تحت تأثیر اینها قرار میگیرند. اینها همان لشکریان جهل هستند. از آن طرف چیزهایی در انسان هست که مخصوص خود انسان است؛ انسان درکهایی دارد که حیوانات ندارند؛ انسان میاندیشد، محاسبه میکند، دقت و بررسی میکند که آیا این کار به نفع من است که انجام بدهم یا نیست؟! آیا این کار مرضی خداست یا نیست؛ حتی آنجایی که نفع خودش را در نظر میگیرد نیز خودش را به عنوان بنده خدا میبیند که باید آن طور عمل کند که مرضی خداوند متعال است. این همان ویژگی است که خداوند درباره آن چنین میفرماید: فِطْرَةَ اللَّهِ الَّتِی فَطَرَ النَّاسَ عَلَیْهَا.... در جلسات گذشته گفتیم که انسان بر اساس این فطرت ادراکات، تمایلات و فعالیتهای انسانی دارد.
گفتیم که جنود جهل و جنود عقل در وجود انسان هستند، ولی اختیار به دست انسان است. هر دو، انسان را به سوی خودشان دعوت میکنند، ولی این انسان است که میتواند انتخاب کند که کدام را در وجودش حاکم کند. اگر نیروهای حیوانی و جهل را در وجودش حاکم کرد، بسیار روشن است که حماقت کرده است. بارها گفتهایم که جهل در اینجا در مقابل عقل و به معنای حماقت است. خداوند این نیروها را در انسان خلق کرده است که انسان همیشه سر دو راهیها باشد و خودش راه سعادت را انتخاب کند. لشکریان جهل دعوت میکنند، لشکریان عقل نیز دعوت میکنند، اگر کسی لشکریان جهل را برخودش حاکم کند، حماقت کرده است. کسیکه سرمایه باعظمتی مثل عقل دارد و میتواند با این سرمایه چنان رشد کند که از ملائکه بالاتر باشد، از اینها استفاده نمیکند و آنها را در خدمت لشکریان جهل قرار میدهد! چنین کسی کاری میکند که شیطان میخواهد و خواسته یا نخواسته شیطان را اطاعت میکند. خودش خیال میکند که به دلخواهش عمل میکند، ولی در واقع شیطان او را راهبری میکند. زیرا همه انسانها یا تحت ولایت خدا هستند و یا تحت ولایت شیطان. کفار همیشه تحت ولایت شیطان هستند، ولی مؤمن وقتی که نماز میخواند یا آن وقتی که تلاوت قرآن میکند، تحت ولایت شیطان نیست، اما هنگامیکه به دلخواهش عمل میکند، به یقین تحت ولایت شیطان است.


تاکنون نظری ثبت نشده است