سخنرانی استاد محمد شجاعی با موضوع "هدف خلقت انسان، خلیفه الهی"، سال 1405
خداوند فرمود: «ما خَلَقْتُ الْجِنَّ وَ الْإِنْسَ إِلَّا لِیَعْبُدُونِ»؛ اما منظور عبودیت است، نه عبادت. عبودیت یعنی بندگی؛ یعنی هر چی خدا گفت، بی کم و کاست اطاعت کنیم. اگر ما بی کم و کاست اطاعت کردیم، چه اتفاقی میافتد؟ خداوند یک اسم، یک شأن درباره ما پیدا میکند. چه میشود؟ میشود «رب» ما. «رب» یعنی مربی. وقتی خدا شد مربی، دنیا میشود باشگاه ما. ما در این دنیا آمدیم زیر نظر مربی تمرین کنیم. این هدف خلقت انسان است. هدف آمدن انبیا، ائمه، قرآن، نبوت، دین این است که یک محصولی بیرون بیاید شبیه خداوند تبارک و تعالی. انسان در قیامت اگر درست زندگی کرده باشد، این خطاب برایش می آید: از زنده پایدار و هرگز نمیرنده، به زنده پایدار و هرگز نمیرنده. شرافت هر انسان به میزان شباهتش به مربی اش است. وقتی از دنیا می روید، به میزانی که شبیه «رب» هستید درجه دارید. اگر اصلا شبیه نباشید، می افتید در جهنم. آمدن ما به دنیا برای این است که روز به روز شبیه معشوق، اله، خالق و رَبّمان بشویم. دین، قرآن، انبیا، حضرت زهرا، امام زمان برای این آمده اند. اگر غیر از این باشد، اصلاً زندگی انسانی نداریم. خدا هزارتا اسم دارد. جوشن کبیر می خوانید. اسم هایی مثل جواد، کریم، غفور، رحمان، رحیم، رئوف... اگر یکی از اسم ها را داشته باشی، بقیه را هم می توانی داشته باشی. آن اسم، «رحمان» است. خدا قشنگترین اسمش را «رحمان و رحیم» گذاشته. بسم الله یعنی به نام خداوند رحمان و رحیم.ما اگر جنگ هم می کنیم، جنگ با ائمه کفر است که نمی گذارند آدمهای دیگر رشد انسانی بکنند، آنها را در حیوانیت و جنسیت نگه می دارند. جهاد هم برای همین است. اصلاً جنگی برای کشورگشایی و پول و امکانات دیگران در اسلام نداریم.
آیه 105 سوره انبیاء را خواندم: «وَ لَقَدْ کَتَبْنا فِی الزَّبُورِ مِنْ بَعْدِ الذِّکْرِ أَنَّ الْأَرْضَ یَرِثُها عِبادِیَ الصَّالِحُونَ»؛ ما در زبور بعد از تورات نوشتیم که زمین را بندگان صالح من به ارث میبرند و آزاد می کنند. شما را می گوید. شما باید به عشق میلیاردها مستضعف و محروم دنیا، پرچمها را دست بگیرید تا نجاتشان بدهید. الان پرچم شما همه جای دنیا دست مردم است. همه شما را به عنوان منجی خودشان می بینند. همه برای شما دعا می کنند. اگر جمهوری اسلامی شکست بخورد، تا هزار سال صهیونیسم تمام کره زمین را میبلعد. دین یعنی، فهم امیدوارانه آینده. ناامیدی بیان دینی است. ترس بیان دینی است. آقا فرمود شک نکنید که پیروزید. به شما اطمینان میدهم نابودی اسرائیل و دشمنانتان را با چشم خودتان میبینید. خدا برای این ملت شکست قرار نداده. وقت ناامیدی و اضطراب نیست، وقت شوق و شادی است. دین یعنی من چقدر نگاهم به آینده باشد. وقتی نیت می کنی، خدا همه آینده را در نامه عملت می ریزد.
خداوند فرمود: «ما خَلَقْتُ الْجِنَّ وَ الْإِنْسَ إِلَّا لِیَعْبُدُونِ»؛ اما منظور عبودیت است، نه عبادت. عبودیت یعنی بندگی؛ یعنی هر چی خدا گفت، بی کم و کاست اطاعت کنیم. اگر ما بی کم و کاست اطاعت کردیم، چه اتفاقی میافتد؟ خداوند یک اسم، یک شأن درباره ما پیدا میکند. چه میشود؟ میشود «رب» ما. «رب» یعنی مربی. وقتی خدا شد مربی، دنیا میشود باشگاه ما. ما در این دنیا آمدیم زیر نظر مربی تمرین کنیم. این هدف خلقت انسان است. هدف آمدن انبیا، ائمه، قرآن، نبوت، دین این است که یک محصولی بیرون بیاید شبیه خداوند تبارک و تعالی. انسان در قیامت اگر درست زندگی کرده باشد، این خطاب برایش می آید: از زنده پایدار و هرگز نمیرنده، به زنده پایدار و هرگز نمیرنده. شرافت هر انسان به میزان شباهتش به مربی اش است. وقتی از دنیا می روید، به میزانی که شبیه «رب» هستید درجه دارید. اگر اصلا شبیه نباشید، می افتید در جهنم. آمدن ما به دنیا برای این است که روز به روز شبیه معشوق، اله، خالق و رَبّمان بشویم. دین، قرآن، انبیا، حضرت زهرا، امام زمان برای این آمده اند. اگر غیر از این باشد، اصلاً زندگی انسانی نداریم. خدا هزارتا اسم دارد. جوشن کبیر می خوانید. اسم هایی مثل جواد، کریم، غفور، رحمان، رحیم، رئوف... اگر یکی از اسم ها را داشته باشی، بقیه را هم می توانی داشته باشی. آن اسم، «رحمان» است. خدا قشنگترین اسمش را «رحمان و رحیم» گذاشته. بسم الله یعنی به نام خداوند رحمان و رحیم.ما اگر جنگ هم می کنیم، جنگ با ائمه کفر است که نمی گذارند آدمهای دیگر رشد انسانی بکنند، آنها را در حیوانیت و جنسیت نگه می دارند. جهاد هم برای همین است. اصلاً جنگی برای کشورگشایی و پول و امکانات دیگران در اسلام نداریم.
آیه 105 سوره انبیاء را خواندم: «وَ لَقَدْ کَتَبْنا فِی الزَّبُورِ مِنْ بَعْدِ الذِّکْرِ أَنَّ الْأَرْضَ یَرِثُها عِبادِیَ الصَّالِحُونَ»؛ ما در زبور بعد از تورات نوشتیم که زمین را بندگان صالح من به ارث میبرند و آزاد می کنند. شما را می گوید. شما باید به عشق میلیاردها مستضعف و محروم دنیا، پرچمها را دست بگیرید تا نجاتشان بدهید. الان پرچم شما همه جای دنیا دست مردم است. همه شما را به عنوان منجی خودشان می بینند. همه برای شما دعا می کنند. اگر جمهوری اسلامی شکست بخورد، تا هزار سال صهیونیسم تمام کره زمین را میبلعد. دین یعنی، فهم امیدوارانه آینده. ناامیدی بیان دینی است. ترس بیان دینی است. آقا فرمود شک نکنید که پیروزید. به شما اطمینان میدهم نابودی اسرائیل و دشمنانتان را با چشم خودتان میبینید. خدا برای این ملت شکست قرار نداده. وقت ناامیدی و اضطراب نیست، وقت شوق و شادی است. دین یعنی من چقدر نگاهم به آینده باشد. وقتی نیت می کنی، خدا همه آینده را در نامه عملت می ریزد.
تاکنون نظری ثبت نشده است