- 152
- 1000
- 1000
- 1000
بهشت نقدی و طرح الهی اهل بیت علیهم السلام
سخنرانی آیت الله سید محمدمهدی میرباقری با موضوع "بهشت نقدی و طرح الهی اهل بیت علیهم السلام "، سال 1405
اگر خدای متعال به انسان لطف کند که بتواند با نور قرآن به حوادث عالم نگاه کند، از همین جا دری از بهشت به روی انسان گشوده می شود. حقیقت بهشت و آن مقامات عالیه اش در آخرت نصیب انسان می گردد، چون ظرفیت این عالم، درک نعمتهای بهشتی و آن معارف را ندارد. اما کسانی که موحد می شوند و نگاهشان به عالم اصلاح می شود، از همین دنیا وارد بهشت می شوند. به نظر من اگر کسی نتواند از اینجا بهشتی شود، بعید است در آخرت وارد بهشت گردد. خداوند این توفیق را به ما داده که با قرآن و نور قرآن به عالم نگاه کنیم و با چشم نبی اکرم صلیالله عالم را ببینیم. خدای متعال میفرماید: ما به او دو چشم دادیم، یک زبان دادیم، دو لب دادیم، راه را به او نشان دادیم، ولی از آن گردنهای که باید عبور کند، عبور نکرد. از آن گردنه عبور نکرد. آن گردنه چیست؟ یک برده را آزاد کند، امکانات خود را در روز سختی که با زحمت به دست آورده، از مال حلال خرج ضعفا کند، از سفره خود به دیگران بدهد. این همان گردنه های سختی است که انسان باید عبور کند. در تأویل این آیات روایت دارد که «عَیْنَیْن» یعنی نبی اکرم صلیالله که حقایق عالم را می بیند و ملک و ملکوت را مشاهده می کند. «لِسَانًا» یعنی امیرالمؤمنین علی علیه السلام و «شَفَتَیْن» یعنی امام حسن و امام حسین علیهالسلام. کسی که با چشم نبی اکرم عالم را ببیند و با زبان امیرالمؤمنین عالم را بشنود، میتواند از گردنه ها عبور کند. یعنی خود را آزاد کند. آن عقبه، همراهی با امام است؛ رسیدن به ولایت امام، آزاد شدن از دنیا، رها شدن از دستگاه شیطان و فرعون. این گردنه این است که باید با امام حرکت کنیم. اگر کسی با این چشم نگاه نکند، نمیتواند خود را به امام برساند و از دست شیطان و نفس رها شود. این رهایی منوط به این است که انسان با نور نبی اکرم و وحی قرآنی به عالم نگاه کند. انسان می تواند با نور خدا به عالم نگاه کند، قلبش نورانی شود و آنگاه عالم را درست ببیند. طرح خدا را درست بفهمد، همه چیز را سر جای خود ببیند و زیبایی کار خدا را مشاهده کند. شیطان یکی از کارهای مهمش این است که در سختی ها انسان را با خدا و با طرح خدا درگیر می کند، سوءظن و بدگمانی ایجاد می کند و چشم انسان را بر حقایق می بندد. انسانی که چشمش بسته است، الان هم وسط جهنم است. خداوند با پیامبرش و با نور قرآن، چشم انسان را باز می کند تا حقایق را ببیند. اگر کسی توانست با نور قرآن نگاه کند، همراهی خدا را با خود می بیند و می فهمد که اگر تولدی در عالم اتفاق می افتد، از دل سختی هاست. کسی که با نور قرآن به عالم نگاه کرد، عالم برایش بهشت نقد می شود. کسی که در دنیا نگاهش به حوادث غلط است و در حجاب است، در آخرت هم همینطور است: کسی که روش خود را از خدا برگرداند و از عالم ذکر بیرون آید، همه جا دچار تنگنا می شود و در قیامت هم حقایق را نمی بیند. مومنی که با نور خدا نگاه می کند، به این زودی ها دچار وسوسه و تردید نمی شود، سست نمی گردد و پا پس نمی کشد. بالاترین درجه بهشت، رضوان است؛ انسان به مقام رضوان برسد، یعنی رضای خدا را نسبت به خود درک کند. قبلش مقام رضاست که خود انسان به مقام رضا برسد. در همین دنیا هم می شود چنین شد. کسی که توانست در این دنیا طرح خدا را ببیند و با خدا باشد، این الان وسط بهشت است. مقام رضا، بالاترین درجه بهشت است و در همین دنیا به دست می آید. سیدالشهدا علیه السلام در سختیهای عاشورا وسط بهشت بود، در مقام رضا و رضوان. هیچ مقامی در بهشت از این بالاتر نیست. انسان می تواند یک بهشت نقدی داشته باشد، در دل سختی ها آرامش و ایمان کامل داشته باشد و فاتحانه در عالم زندگی کند. اگر کسی در این دنیا درهای بهشت به رویش گشوده نشد، معلوم نیست در آخرت هم اتفاقی بیفتد. احساس من این است که خدای متعال به مردم عزیز ایران این توفیق را داده که در متن سختی ها احساس گشایش، فتح، پیروزی و سعادتمندی می کنند. این نعمت بزرگی است و باید مواظب باشیم سلب نشود. استقامت در دل سختی ها کار آسانی نیست. کسانی که طرح بزرگ خدا را می بینند و با خدا حرکت می کنند، نه زود مأیوس می شوند، نه زود مغرور می شوند و نه مأیوس از نصرت خدا هستند. خدا بر درجات قائد شهید ما بیفزاید. نگاه ایشان به مردم عزیز ایران این بود که مردمی با عمق ایمانی هستند و مومنانه زندگی می کنند. حرفهای آخر ایشان عجیب بود. نگاه غرب این بود که مردم گرایش به دنیا پیدا کرده اند، اما ایشان می فرمودند شما با یک نظام مواجه نیستید، با یک ملت به پاخاسته مواجه هستید که خدا این مردم را مبعوث خواهد کرد و فتنه ها را به دست آنها خاموش می کند. این مردم درس خود را از عاشورا گرفته اند و استقامت می کنند. این نگاه صحیحی است. تجربه هایی که مردم ما در اربعین و کارهای جهادی دارند، مقدمه و تجربهای برای عصر ظهور است تا بدانیم در آنجا چگونه باید یاری ونصرت کنیم. فتوحاتی که در راه است، فتوحات عاجلی است و انشاءالله پیروزیهای نزدیک در دسترس ماست.
اگر حوادث بزرگی مثل حرکت حضرت معصومه سلام الله را با نگاه صحیح ببینیم، این حادثه ها یک غیب و پشت صحنه ای دارند. مورخ می نویسد که حضرت با کاروانی به سمت قم حرکت کردند، مریض شدند و در قم به رحلت یا شهادت رسیدند. اما آنچه از معارف می فهمیم چیز دیگری است. خدای متعال این شهر را به عنوان حرم اهل بیت انتخاب کرده است. در شب معراج، پیامبر صلیالله نقطه ای نورانی دیدند. جبرئیل عرض کرد: این حرم شیعیان شماست، حریم دوستان اهل بیت. پیامبر صلیالله پایین آمدند و دیدند مردی نشسته که فرمودند این شیطان است و او را از آنجا دور کردند. شیطان در این حریم نفوذ ندارد. همچنین امام صادق علیه السلام پیش از تولد حضرت معصومه سلام الله فرمودند: به زودی پاره تنی از من در آنجا دفن می شود.
حضرت معصومه سلام الله است که همه شیعیان با دستگیری و شفاعت او وارد بهشت می شوند. زیارت او موجب بهشتی شدن انسان است. این شخصیت با عظمت، درون طرح بزرگ امام رضا علیه السلام هجرت کرد و ماند. هجرت امام رضا علیه السلام به ایران، یک کار بزرگ بود. حضرت با هجرت خود و کوچاندن مأمون به بغداد، اینجا را برای شیعیان آماده کردند. امامزاده ها آمدند و در این نقاط ماندند و بر محور آنها جامعه شیعی شکل گرفت. ایران، منطقه نفوذ فرهنگ اهل بیت است و این با هجرت امام رضا علیه السلام قوام پیدا کرد. یکی از ارکان این جامعه بزرگ ایمانی، وجود مقدس حضرت معصومه سلام الله است. معارف اهل بیت از اینجا منتشر می شود، حجت بر اهل عالم از اینجا اقامه می گردد و علمی که از کوفه و نجف غیبت می کند در اینجا ظهور پیدا می کند. همه این اتفاقات آخرالزمانی از این نقطه و به برکت حضرت معصومه سلام الله واقع می شود. ایشان اداره این امت و هدایت به دستشان است. در زیارت حضرت معصومه سلام الله دعاهایی خوانده می شود که انسان وقتی وارد حرم میشود، در واقع وارد منزلتی از بهشت شده است. اولیای خدا با آگاهی کامل در طرح الهی حاضر می شوند. حضرت زینب می دانست در برنامه سیدالشهدا چه ماموریتی دارد. در گودی قتلگاه به امام سجاد علیه السلام فرمود اینجا زیارتگاه انبیا و ملائکه می شود و در مجلس یزید فرمود که یاد امام حسین علیهالسلام محو نخواهد شد. حضرت معصومه سلام الله نیز می دانست چه مسئولیتی را باید بردارد. خداوند مومنین را از کفار جدا می کند. نعمت بزرگی که خدا به مردم ایران عنایت کرده، انقلابی که به دست امام بزرگوار شروع شد و قائد شهید آن را ادامه داد، یک طرح بزرگ و باعظمت است با پشت صحنه ای. آن کسی که این طرح در دست اوست، وجود مقدس حضرت بقیه الله ارواحنا فداه است. ما درون طرح ایشان حرکت می کنیم. این طرح قبض و بسط هایی دارد، ولی تردیدی نیست که طرح پیروز است. نصرتهای نزدیک و فتوحات قریب الوقوعی در انتظار این مردم است. خداوند این مردم را بزرگ و رشید کرده که دچار یأس و غرور نمی شوند.
اگر خدای متعال به انسان لطف کند که بتواند با نور قرآن به حوادث عالم نگاه کند، از همین جا دری از بهشت به روی انسان گشوده می شود. حقیقت بهشت و آن مقامات عالیه اش در آخرت نصیب انسان می گردد، چون ظرفیت این عالم، درک نعمتهای بهشتی و آن معارف را ندارد. اما کسانی که موحد می شوند و نگاهشان به عالم اصلاح می شود، از همین دنیا وارد بهشت می شوند. به نظر من اگر کسی نتواند از اینجا بهشتی شود، بعید است در آخرت وارد بهشت گردد. خداوند این توفیق را به ما داده که با قرآن و نور قرآن به عالم نگاه کنیم و با چشم نبی اکرم صلیالله عالم را ببینیم. خدای متعال میفرماید: ما به او دو چشم دادیم، یک زبان دادیم، دو لب دادیم، راه را به او نشان دادیم، ولی از آن گردنهای که باید عبور کند، عبور نکرد. از آن گردنه عبور نکرد. آن گردنه چیست؟ یک برده را آزاد کند، امکانات خود را در روز سختی که با زحمت به دست آورده، از مال حلال خرج ضعفا کند، از سفره خود به دیگران بدهد. این همان گردنه های سختی است که انسان باید عبور کند. در تأویل این آیات روایت دارد که «عَیْنَیْن» یعنی نبی اکرم صلیالله که حقایق عالم را می بیند و ملک و ملکوت را مشاهده می کند. «لِسَانًا» یعنی امیرالمؤمنین علی علیه السلام و «شَفَتَیْن» یعنی امام حسن و امام حسین علیهالسلام. کسی که با چشم نبی اکرم عالم را ببیند و با زبان امیرالمؤمنین عالم را بشنود، میتواند از گردنه ها عبور کند. یعنی خود را آزاد کند. آن عقبه، همراهی با امام است؛ رسیدن به ولایت امام، آزاد شدن از دنیا، رها شدن از دستگاه شیطان و فرعون. این گردنه این است که باید با امام حرکت کنیم. اگر کسی با این چشم نگاه نکند، نمیتواند خود را به امام برساند و از دست شیطان و نفس رها شود. این رهایی منوط به این است که انسان با نور نبی اکرم و وحی قرآنی به عالم نگاه کند. انسان می تواند با نور خدا به عالم نگاه کند، قلبش نورانی شود و آنگاه عالم را درست ببیند. طرح خدا را درست بفهمد، همه چیز را سر جای خود ببیند و زیبایی کار خدا را مشاهده کند. شیطان یکی از کارهای مهمش این است که در سختی ها انسان را با خدا و با طرح خدا درگیر می کند، سوءظن و بدگمانی ایجاد می کند و چشم انسان را بر حقایق می بندد. انسانی که چشمش بسته است، الان هم وسط جهنم است. خداوند با پیامبرش و با نور قرآن، چشم انسان را باز می کند تا حقایق را ببیند. اگر کسی توانست با نور قرآن نگاه کند، همراهی خدا را با خود می بیند و می فهمد که اگر تولدی در عالم اتفاق می افتد، از دل سختی هاست. کسی که با نور قرآن به عالم نگاه کرد، عالم برایش بهشت نقد می شود. کسی که در دنیا نگاهش به حوادث غلط است و در حجاب است، در آخرت هم همینطور است: کسی که روش خود را از خدا برگرداند و از عالم ذکر بیرون آید، همه جا دچار تنگنا می شود و در قیامت هم حقایق را نمی بیند. مومنی که با نور خدا نگاه می کند، به این زودی ها دچار وسوسه و تردید نمی شود، سست نمی گردد و پا پس نمی کشد. بالاترین درجه بهشت، رضوان است؛ انسان به مقام رضوان برسد، یعنی رضای خدا را نسبت به خود درک کند. قبلش مقام رضاست که خود انسان به مقام رضا برسد. در همین دنیا هم می شود چنین شد. کسی که توانست در این دنیا طرح خدا را ببیند و با خدا باشد، این الان وسط بهشت است. مقام رضا، بالاترین درجه بهشت است و در همین دنیا به دست می آید. سیدالشهدا علیه السلام در سختیهای عاشورا وسط بهشت بود، در مقام رضا و رضوان. هیچ مقامی در بهشت از این بالاتر نیست. انسان می تواند یک بهشت نقدی داشته باشد، در دل سختی ها آرامش و ایمان کامل داشته باشد و فاتحانه در عالم زندگی کند. اگر کسی در این دنیا درهای بهشت به رویش گشوده نشد، معلوم نیست در آخرت هم اتفاقی بیفتد. احساس من این است که خدای متعال به مردم عزیز ایران این توفیق را داده که در متن سختی ها احساس گشایش، فتح، پیروزی و سعادتمندی می کنند. این نعمت بزرگی است و باید مواظب باشیم سلب نشود. استقامت در دل سختی ها کار آسانی نیست. کسانی که طرح بزرگ خدا را می بینند و با خدا حرکت می کنند، نه زود مأیوس می شوند، نه زود مغرور می شوند و نه مأیوس از نصرت خدا هستند. خدا بر درجات قائد شهید ما بیفزاید. نگاه ایشان به مردم عزیز ایران این بود که مردمی با عمق ایمانی هستند و مومنانه زندگی می کنند. حرفهای آخر ایشان عجیب بود. نگاه غرب این بود که مردم گرایش به دنیا پیدا کرده اند، اما ایشان می فرمودند شما با یک نظام مواجه نیستید، با یک ملت به پاخاسته مواجه هستید که خدا این مردم را مبعوث خواهد کرد و فتنه ها را به دست آنها خاموش می کند. این مردم درس خود را از عاشورا گرفته اند و استقامت می کنند. این نگاه صحیحی است. تجربه هایی که مردم ما در اربعین و کارهای جهادی دارند، مقدمه و تجربهای برای عصر ظهور است تا بدانیم در آنجا چگونه باید یاری ونصرت کنیم. فتوحاتی که در راه است، فتوحات عاجلی است و انشاءالله پیروزیهای نزدیک در دسترس ماست.
اگر حوادث بزرگی مثل حرکت حضرت معصومه سلام الله را با نگاه صحیح ببینیم، این حادثه ها یک غیب و پشت صحنه ای دارند. مورخ می نویسد که حضرت با کاروانی به سمت قم حرکت کردند، مریض شدند و در قم به رحلت یا شهادت رسیدند. اما آنچه از معارف می فهمیم چیز دیگری است. خدای متعال این شهر را به عنوان حرم اهل بیت انتخاب کرده است. در شب معراج، پیامبر صلیالله نقطه ای نورانی دیدند. جبرئیل عرض کرد: این حرم شیعیان شماست، حریم دوستان اهل بیت. پیامبر صلیالله پایین آمدند و دیدند مردی نشسته که فرمودند این شیطان است و او را از آنجا دور کردند. شیطان در این حریم نفوذ ندارد. همچنین امام صادق علیه السلام پیش از تولد حضرت معصومه سلام الله فرمودند: به زودی پاره تنی از من در آنجا دفن می شود.
حضرت معصومه سلام الله است که همه شیعیان با دستگیری و شفاعت او وارد بهشت می شوند. زیارت او موجب بهشتی شدن انسان است. این شخصیت با عظمت، درون طرح بزرگ امام رضا علیه السلام هجرت کرد و ماند. هجرت امام رضا علیه السلام به ایران، یک کار بزرگ بود. حضرت با هجرت خود و کوچاندن مأمون به بغداد، اینجا را برای شیعیان آماده کردند. امامزاده ها آمدند و در این نقاط ماندند و بر محور آنها جامعه شیعی شکل گرفت. ایران، منطقه نفوذ فرهنگ اهل بیت است و این با هجرت امام رضا علیه السلام قوام پیدا کرد. یکی از ارکان این جامعه بزرگ ایمانی، وجود مقدس حضرت معصومه سلام الله است. معارف اهل بیت از اینجا منتشر می شود، حجت بر اهل عالم از اینجا اقامه می گردد و علمی که از کوفه و نجف غیبت می کند در اینجا ظهور پیدا می کند. همه این اتفاقات آخرالزمانی از این نقطه و به برکت حضرت معصومه سلام الله واقع می شود. ایشان اداره این امت و هدایت به دستشان است. در زیارت حضرت معصومه سلام الله دعاهایی خوانده می شود که انسان وقتی وارد حرم میشود، در واقع وارد منزلتی از بهشت شده است. اولیای خدا با آگاهی کامل در طرح الهی حاضر می شوند. حضرت زینب می دانست در برنامه سیدالشهدا چه ماموریتی دارد. در گودی قتلگاه به امام سجاد علیه السلام فرمود اینجا زیارتگاه انبیا و ملائکه می شود و در مجلس یزید فرمود که یاد امام حسین علیهالسلام محو نخواهد شد. حضرت معصومه سلام الله نیز می دانست چه مسئولیتی را باید بردارد. خداوند مومنین را از کفار جدا می کند. نعمت بزرگی که خدا به مردم ایران عنایت کرده، انقلابی که به دست امام بزرگوار شروع شد و قائد شهید آن را ادامه داد، یک طرح بزرگ و باعظمت است با پشت صحنه ای. آن کسی که این طرح در دست اوست، وجود مقدس حضرت بقیه الله ارواحنا فداه است. ما درون طرح ایشان حرکت می کنیم. این طرح قبض و بسط هایی دارد، ولی تردیدی نیست که طرح پیروز است. نصرتهای نزدیک و فتوحات قریب الوقوعی در انتظار این مردم است. خداوند این مردم را بزرگ و رشید کرده که دچار یأس و غرور نمی شوند.
تاکنون نظری ثبت نشده است