- 1039
- 1000
- 1000
- 1000
امام رضا علیهالسلام و تحول تشیع در ایران
سخنرانی حجت الاسلام مسعود عالی با موضوع "امام رضا علیهالسلام و تحول تشیع در ایران"، سال 1405
ماه ذیقعده به یک معنا، ماه امام رضا علیهالسلام است؛ ماه امام هشتم و همچنین متعلقین ایشان. اول ذیقعده، ولادت حضرت معصومه (سلام الله علیها)، خواهر بزرگوارشان است. هفتم ذیقعده، بزرگداشت حضرت احمد بن موسی، شاهچراغ، برادر بزرگوارشان است. یازدهم ذیقعده، ولادت با سعادت خود امام رضا علیه السلام است که مشهور بین بیست و سوم و بیست و پنجم است، اما قول معروف، بیست و سوم است. همچنین در آخر ذیقعده، شهادت امام جواد علیه السلام، فرزند مطهر ایشان واقع شده است. به هر حال، ماه ذیقعده متعلق به این بزرگوار است.ما ایرانیها نسبت به امام رضا علیهالسلام یک دین مضاعف به گردن داریم. ما نسبت به همه ائمه مدیون هستیم، اما امام رضا علیهالسلام دو جهت دیگر نیز دارد: اول اینکه وجود مقدس ایشان ایران را پایگاه شیعه کرد و تشیع را در ایران گسترش داد. دوم اینکه مرقد مطهر ایشان در ایران است و ما زیر سایه امام رضا علیهالسلام زندگی میکنیم. این کشور، کشور امام رضا علیهالسلام است و به همین جهت ما دین مضاعفی به گردن داریم و طبیعتاً باید توجه بیشتری داشته باشیم؛ چه زیارت از دور یا نزدیک، حتماً در برنامههای خود قرار دهیم. دو نقطه عطف در شیعه وجود دارد که تاریخ در آنها ورق خورد:1. شهادت امام حسین علیهالسلام در عاشورا 2. هجرت امام رضا علیهالسلام ایران
شهادت امام حسین علیه السلام حدود پنجاه سال بعد از رحلت پیغمبر اکرم اتفاق افتاد. در آن پنجاه سال، انحرافی در امت ایجاد شده بود؛ خلافت امیرالمؤمنین غصب شد و آن انحراف به جایی رسید که در خانه اهل بیت خلوت شد. نه تنها مرجعیت سیاسی، بلکه مرجعیت علمی را نیز از اهل بیت گرفته بودند و مردم از آنها سؤال نمیکردند. در ده سال دوران امامت امام حسین علیهالسلام، دویست و هفتاد حدیث بیشتر از ایشان به ما نرسیده است؛ یعنی هر سال بیست و هفت جمله. این نشان میدهد که مردم به خانه ایشان نمیرفتند. با شهادت امام حسین علیهالسلام و واقعه عاشورا، چنان شوکی به جامعه غفلتزده وارد شد که مردم دیدند سر فرزند پیغمبر را بر نیزه میبرند و خاندان پیامبر به اسارت رفتهاند. یواش یواش جامعه بیدار شد و تمایل به اهل بیت زیاد شد. اگر شهادت امام حسین علیهالسلام نبود، امروز اسلام نبوی و علوی نداشتیم، بلکه اسلام اموی حاکم بود. سیدالشهدا علیه السلام کاری کرد که اسلام نبوی و علوی بماند و همین امروز در اربعین میبینیم که نه فقط شیعه، بلکه از همه ادیان و مذاهب حول امام حسین علیهالسلام جمع میشوند.
دومین نقطه عطف: هجرت امام رضا علیهالسلام به ایران. امام رضا علیهالسلام آمدن به ایران، معارف مربوط به امامت و ولایت را پخش کرد. قبل از ایشان، معرفت نسبت به امامت خصوصی و مال خواص بود.
امام رضا علیه السلام چون ممنوعالمنبر نبود، در مسجد مرو و جاهای دیگر سخنرانی میکرد و درباره مقام و شأن اهل بیت صحبت مینمود. در نتیجه، معرفت نسبت به امامت در شیعه عمومی شد.
بعد از امام رضا علیهالسلام، خداوند متعال زیارت جامعه کبیره را به شیعه داد. این زیارت توسط امام هادی علیهالسلام صادر شده است و بالاترین متن در رابطه با امامت و ولایت است. این زیارت، بالاترین متن امامشناسی است. قبل از امام رضا علیهالسلام خدا این زیارت را به شیعه نداد چون هنوز نمیتوانستند آن را هضم کنند. بعد از امام رضا علیهالسلام، امام جواد علیه السلام در هشت سالگی امام شد و خداوند از شیعه امتحان گرفت. اولین امتحان شیعه در مورد امام خردسال، امام جواد علیه السلام بود. شیعه پذیرفت و هیچ انشعابی در شیعه اتفاق نیفتاد. این نشان میدهد که کلاس شیعه بالا رفته بود. امام رضا علیهالسلام سه سال در ایران بود و پس از آن به شهادت رسید. قبل از آمدن ایشان، شیعه به طور پراکنده در ایران وجود داشت (مثل قم، کاشان، سبزوار) و اکثریت شیعه نبودند. با آمدن امام رضا علیهالسلام به خراسان و سپس آمدن امامزادهها و پخش شدن در ایران، تشیع گسترش یافت. امروز هشت هزار امامزاده در ایران داریم که هر کدام چراغی برای اهل بیت هستند. امام رضا علیهالسلام با علم الهی خود میدانست که ایران تا آخرالزمان، زمینهساز ظهور ولی عصر عجلالله است. لذا ایران را به پایگاه و پایتخت تشیع تبدیل کرد. امروز ایران اسلامی، پایتخت تشیع در جهان است. برخی شبههافکنان میگویند: اسلام وقتی وارد ایران شد، ایران را عقب انداخت و جلوی تمدنسازی آن را گرفت. در پاسخ باید گفت: ایران هم قبل از اسلام و هم بعد از اسلام تمدنساز بوده است. قبل از اسلام، تمدن هخامنشی و ساسانی (کاخسازی و سنگ روی سنگ گذاشتن) بود. اسلام جلوی آن بازیِ کودکانه (کاخسازی و تفاخر) را گرفت و ایران را به سمت بلوغ و رشد برد تا دنبال تمدن مهدوی برود. تمدن مهدوی زمان میبرد، اما نشانههای آن در حال دیده شدن است. جهان ظلمستیز شده و از ظلم تنفر پیداکرده است. میلیونها نفر در آمریکا و اروپا به خیابانها میریزند و عدالتخواهی میکنند. در روایات داریم که امام زمان عجل الله وقتی میآید که همه عدالتخواه شوند و از ظلم به ستوه آمده باشند. این اتفاق بحمدالله در سطح جهانی افتاده است.
در روایات داریم که قبل از ظهور، بیتالمقدس فتح میشود و اسرائیل دچار فروپاشی میشود (هرچند ریشهکنی کامل یهود توسط خود امام زمان بعد از ظهور انجام میشود). نزدیک قله، سختی زیاد میشود. خستگی، شبههها و مشکلات زیاد میشود. شهادت رهبر شهیدمان که یک حیات تازه به مردم دمید. نزدیک دو ماه است که مردم شب و روز ندارند و این شهادت باعث شد خون تازهای در رگهای شیعه جاری شود تا بتوانند تا قله (ظهور) بروند. همه این برکات به برکت امام رضا علیهالسلام است که ایران را پایتخت شیعه برای آخرالزمان قرار داد. ما مدیون ایشان هستیم. از دور و نزدیک سعی کنیم زیارت کنیم. امام رضا علیهالسلام «رئوف» است؛ یعنی شدت رافت و مهربانی دارد؛ کسی را پس نمیزند.
ماه ذیقعده به یک معنا، ماه امام رضا علیهالسلام است؛ ماه امام هشتم و همچنین متعلقین ایشان. اول ذیقعده، ولادت حضرت معصومه (سلام الله علیها)، خواهر بزرگوارشان است. هفتم ذیقعده، بزرگداشت حضرت احمد بن موسی، شاهچراغ، برادر بزرگوارشان است. یازدهم ذیقعده، ولادت با سعادت خود امام رضا علیه السلام است که مشهور بین بیست و سوم و بیست و پنجم است، اما قول معروف، بیست و سوم است. همچنین در آخر ذیقعده، شهادت امام جواد علیه السلام، فرزند مطهر ایشان واقع شده است. به هر حال، ماه ذیقعده متعلق به این بزرگوار است.ما ایرانیها نسبت به امام رضا علیهالسلام یک دین مضاعف به گردن داریم. ما نسبت به همه ائمه مدیون هستیم، اما امام رضا علیهالسلام دو جهت دیگر نیز دارد: اول اینکه وجود مقدس ایشان ایران را پایگاه شیعه کرد و تشیع را در ایران گسترش داد. دوم اینکه مرقد مطهر ایشان در ایران است و ما زیر سایه امام رضا علیهالسلام زندگی میکنیم. این کشور، کشور امام رضا علیهالسلام است و به همین جهت ما دین مضاعفی به گردن داریم و طبیعتاً باید توجه بیشتری داشته باشیم؛ چه زیارت از دور یا نزدیک، حتماً در برنامههای خود قرار دهیم. دو نقطه عطف در شیعه وجود دارد که تاریخ در آنها ورق خورد:1. شهادت امام حسین علیهالسلام در عاشورا 2. هجرت امام رضا علیهالسلام ایران
شهادت امام حسین علیه السلام حدود پنجاه سال بعد از رحلت پیغمبر اکرم اتفاق افتاد. در آن پنجاه سال، انحرافی در امت ایجاد شده بود؛ خلافت امیرالمؤمنین غصب شد و آن انحراف به جایی رسید که در خانه اهل بیت خلوت شد. نه تنها مرجعیت سیاسی، بلکه مرجعیت علمی را نیز از اهل بیت گرفته بودند و مردم از آنها سؤال نمیکردند. در ده سال دوران امامت امام حسین علیهالسلام، دویست و هفتاد حدیث بیشتر از ایشان به ما نرسیده است؛ یعنی هر سال بیست و هفت جمله. این نشان میدهد که مردم به خانه ایشان نمیرفتند. با شهادت امام حسین علیهالسلام و واقعه عاشورا، چنان شوکی به جامعه غفلتزده وارد شد که مردم دیدند سر فرزند پیغمبر را بر نیزه میبرند و خاندان پیامبر به اسارت رفتهاند. یواش یواش جامعه بیدار شد و تمایل به اهل بیت زیاد شد. اگر شهادت امام حسین علیهالسلام نبود، امروز اسلام نبوی و علوی نداشتیم، بلکه اسلام اموی حاکم بود. سیدالشهدا علیه السلام کاری کرد که اسلام نبوی و علوی بماند و همین امروز در اربعین میبینیم که نه فقط شیعه، بلکه از همه ادیان و مذاهب حول امام حسین علیهالسلام جمع میشوند.
دومین نقطه عطف: هجرت امام رضا علیهالسلام به ایران. امام رضا علیهالسلام آمدن به ایران، معارف مربوط به امامت و ولایت را پخش کرد. قبل از ایشان، معرفت نسبت به امامت خصوصی و مال خواص بود.
امام رضا علیه السلام چون ممنوعالمنبر نبود، در مسجد مرو و جاهای دیگر سخنرانی میکرد و درباره مقام و شأن اهل بیت صحبت مینمود. در نتیجه، معرفت نسبت به امامت در شیعه عمومی شد.
بعد از امام رضا علیهالسلام، خداوند متعال زیارت جامعه کبیره را به شیعه داد. این زیارت توسط امام هادی علیهالسلام صادر شده است و بالاترین متن در رابطه با امامت و ولایت است. این زیارت، بالاترین متن امامشناسی است. قبل از امام رضا علیهالسلام خدا این زیارت را به شیعه نداد چون هنوز نمیتوانستند آن را هضم کنند. بعد از امام رضا علیهالسلام، امام جواد علیه السلام در هشت سالگی امام شد و خداوند از شیعه امتحان گرفت. اولین امتحان شیعه در مورد امام خردسال، امام جواد علیه السلام بود. شیعه پذیرفت و هیچ انشعابی در شیعه اتفاق نیفتاد. این نشان میدهد که کلاس شیعه بالا رفته بود. امام رضا علیهالسلام سه سال در ایران بود و پس از آن به شهادت رسید. قبل از آمدن ایشان، شیعه به طور پراکنده در ایران وجود داشت (مثل قم، کاشان، سبزوار) و اکثریت شیعه نبودند. با آمدن امام رضا علیهالسلام به خراسان و سپس آمدن امامزادهها و پخش شدن در ایران، تشیع گسترش یافت. امروز هشت هزار امامزاده در ایران داریم که هر کدام چراغی برای اهل بیت هستند. امام رضا علیهالسلام با علم الهی خود میدانست که ایران تا آخرالزمان، زمینهساز ظهور ولی عصر عجلالله است. لذا ایران را به پایگاه و پایتخت تشیع تبدیل کرد. امروز ایران اسلامی، پایتخت تشیع در جهان است. برخی شبههافکنان میگویند: اسلام وقتی وارد ایران شد، ایران را عقب انداخت و جلوی تمدنسازی آن را گرفت. در پاسخ باید گفت: ایران هم قبل از اسلام و هم بعد از اسلام تمدنساز بوده است. قبل از اسلام، تمدن هخامنشی و ساسانی (کاخسازی و سنگ روی سنگ گذاشتن) بود. اسلام جلوی آن بازیِ کودکانه (کاخسازی و تفاخر) را گرفت و ایران را به سمت بلوغ و رشد برد تا دنبال تمدن مهدوی برود. تمدن مهدوی زمان میبرد، اما نشانههای آن در حال دیده شدن است. جهان ظلمستیز شده و از ظلم تنفر پیداکرده است. میلیونها نفر در آمریکا و اروپا به خیابانها میریزند و عدالتخواهی میکنند. در روایات داریم که امام زمان عجل الله وقتی میآید که همه عدالتخواه شوند و از ظلم به ستوه آمده باشند. این اتفاق بحمدالله در سطح جهانی افتاده است.
در روایات داریم که قبل از ظهور، بیتالمقدس فتح میشود و اسرائیل دچار فروپاشی میشود (هرچند ریشهکنی کامل یهود توسط خود امام زمان بعد از ظهور انجام میشود). نزدیک قله، سختی زیاد میشود. خستگی، شبههها و مشکلات زیاد میشود. شهادت رهبر شهیدمان که یک حیات تازه به مردم دمید. نزدیک دو ماه است که مردم شب و روز ندارند و این شهادت باعث شد خون تازهای در رگهای شیعه جاری شود تا بتوانند تا قله (ظهور) بروند. همه این برکات به برکت امام رضا علیهالسلام است که ایران را پایتخت شیعه برای آخرالزمان قرار داد. ما مدیون ایشان هستیم. از دور و نزدیک سعی کنیم زیارت کنیم. امام رضا علیهالسلام «رئوف» است؛ یعنی شدت رافت و مهربانی دارد؛ کسی را پس نمیزند.
کاربر مهمان
کاربر مهمان
کاربر مهمان