سخنرانی استاد محمد شجاعی با موضوع "استقامت در مسیر حق"، سال 1404
استقامت در راه خداوند چون استقامت موضوع دارد، در قرآن کریم موضوع استقامت دین خدا و احکام خدا و جهاد در راه خداست. اینا موارد استقامت هست. دین خدا، احکام الهی، جهاد در راه خداوند، استقامت در مقابل دشمنان و استقامت های مختلفی که در زندگی پیش می آید و استقامت فرمول و قاعده امداد غیبی هست. خداوند تبارک و تعالی یک بابی را باز کرده در قرآن به اینکه شما مدد باید بگیرید از خداوند، این خدا ما را این جوری تربیت کرده که به هیچ کس جز خدا امیدی نداشته باشیم. هیچ ابزار و علل و فرد و کسی را جز خدا نبینیم چون وقتی که ما غیر خدا را می بینیم دچار شرک می شیم و واگذار می شویم به افراد و ابزار و علل و وقتی که افراد و ابزار و علل از ما گرفته می شود، یاس و ناامیدی می آید سراغ ما ولو آن فرد پیغمبر خدا باشد. فرقی نمی کند، اگر تو نگاهت به فرد بود یا به امکانات بعد از آن دچار یأس و ناامیدی می شوی، بعد از آن دچار سستی می شوی، اما اگر قاعده امداد غیبی را بلد باشی، این قواعد را در قرآن سنت می گویند. تو در سنت خدا تغییر و تحویل و تبدل نمی بینی چون ثابت هست، بنابراین هر جا که قواعد اجرای سنت ایجاد شود، آن سنت کار خودش را انجام می دهد. وقتی هر دو این قاعده را رعایت کردند، نتیجه و قضا و حکم یکی است. اگر انسان سنت ها را شناسایی کرد و سنت های اجتماعی را رعایت کرد و شناسایی کرد و فهمید و ایجادش کرد خود به خود قدرها این قدرها پیش می آید. سنت گدایی یعنی تو باید فقر و عجز را نشان بدهی تا رحمت در طرف مقابل حرکت بکند به جوش بیاد به تو کمک بکند. خدا می فرماید می فرماید: شما اگر استقامت کردید استقامت می شه قدر و قضاش نزول ملائکه است، یعنی به شکل طبیعی شما استقامت را که به خرج دادی در مقابل دشمن در قواعد الهی در انجام دستورات الهی بی صبری نکردی بی حوصلگی نکردی دستورات دین را رعایت کردی فرشته نازل می شود. قانون زندگی تمامش فرمول و قانون است و تو نمی توانی بگویی من دلم می خواهد هر جور دلم بخواهد زندگی کنم ولی خوشبخت بشم و به سعادت برسم، همچین چیزی امکان ندارد.
استقامت در راه خداوند چون استقامت موضوع دارد، در قرآن کریم موضوع استقامت دین خدا و احکام خدا و جهاد در راه خداست. اینا موارد استقامت هست. دین خدا، احکام الهی، جهاد در راه خداوند، استقامت در مقابل دشمنان و استقامت های مختلفی که در زندگی پیش می آید و استقامت فرمول و قاعده امداد غیبی هست. خداوند تبارک و تعالی یک بابی را باز کرده در قرآن به اینکه شما مدد باید بگیرید از خداوند، این خدا ما را این جوری تربیت کرده که به هیچ کس جز خدا امیدی نداشته باشیم. هیچ ابزار و علل و فرد و کسی را جز خدا نبینیم چون وقتی که ما غیر خدا را می بینیم دچار شرک می شیم و واگذار می شویم به افراد و ابزار و علل و وقتی که افراد و ابزار و علل از ما گرفته می شود، یاس و ناامیدی می آید سراغ ما ولو آن فرد پیغمبر خدا باشد. فرقی نمی کند، اگر تو نگاهت به فرد بود یا به امکانات بعد از آن دچار یأس و ناامیدی می شوی، بعد از آن دچار سستی می شوی، اما اگر قاعده امداد غیبی را بلد باشی، این قواعد را در قرآن سنت می گویند. تو در سنت خدا تغییر و تحویل و تبدل نمی بینی چون ثابت هست، بنابراین هر جا که قواعد اجرای سنت ایجاد شود، آن سنت کار خودش را انجام می دهد. وقتی هر دو این قاعده را رعایت کردند، نتیجه و قضا و حکم یکی است. اگر انسان سنت ها را شناسایی کرد و سنت های اجتماعی را رعایت کرد و شناسایی کرد و فهمید و ایجادش کرد خود به خود قدرها این قدرها پیش می آید. سنت گدایی یعنی تو باید فقر و عجز را نشان بدهی تا رحمت در طرف مقابل حرکت بکند به جوش بیاد به تو کمک بکند. خدا می فرماید می فرماید: شما اگر استقامت کردید استقامت می شه قدر و قضاش نزول ملائکه است، یعنی به شکل طبیعی شما استقامت را که به خرج دادی در مقابل دشمن در قواعد الهی در انجام دستورات الهی بی صبری نکردی بی حوصلگی نکردی دستورات دین را رعایت کردی فرشته نازل می شود. قانون زندگی تمامش فرمول و قانون است و تو نمی توانی بگویی من دلم می خواهد هر جور دلم بخواهد زندگی کنم ولی خوشبخت بشم و به سعادت برسم، همچین چیزی امکان ندارد.
تاکنون نظری ثبت نشده است