- 328
- 1000
- 1000
- 1000
قاطعیت به هنگام جمهوری اسلامی
سخنزانی حجت الاسلام سیدمحمدحسین راجی با موضوع "قاطعیت به هنگام جمهوری اسلامی "، سال 1404
دین کامل؛ ترکیب شدت بر کفار و رحمت بین مومنین است. در داستانی از حضرت موسی علیهالسلام، خداوند از او میپرسد: برای من چه کردهای؟ موسی به عبادات شخصی اشاره میکند. خدا میفرماید: اینها برای خودت بود. آیا برای من کسی را دوست داشتهای؟ آیا برای من کسی را دشمن داشتهای؟ بخش عمدهای از دین، دوستی با دوستان خدا و دشمنی با دشمنان خدا است. ویژگی یاران پیامبر اکرم صلی در قرآن: محمد رسول الله... با کفار سختگیر اشداء و در میان خود مهربان رحماء هستند. اسلام، هم مهربانی دارد، مانند پیامبر صلیالله با آن یهودی بیمار و هم در مقابل دشمن سختگیری و صلابت مانند پیامبر در جنگها. دین ناقص و کاریکاتوری که تنها یک وجه را بگیرد، فایده ندارد. ابوعزه شاعر که در جنگ بدر اسیر شد. با التماس و قول عدم تکرار، بدون فدیه آزاد شد. در جنگ احد، قریش او را فریفت و علیه مسلمانان تحریک کرد. دوباره اسیر شد. اینبار پیامبر صلیالله فرمودند باید اعدام شود. این، اسلامِ منطقی و متین است: رحمت بیجا نسبت به دشمنی که عهدشکنی کرده، جایز نیست. امیرالمومنین علیه السلام با یتیمان چنان مهربان بود که برای خندهشان، چهار دست و پا راه میرفت. اما در مقابل خوارج (قاتلان عبدالله بن خباب و جنینش) فرمود: سوگند به خدا! اگر تمام مردم جهان در قتل او شریک باشند، همه را میکشم. جمهوری اسلامی، ادامهدهنده همان مسیر است. جمهوری اسلامی، همین دوگانه شدت بر کفار/رحمة بین المومنین را پیاده میکند.
در فتنه 88، رهبری فرمودند: اگر احتمال میدهید حتی یک بیگناه در میان بازداشتشدگان است، همه را آزاد کنید. یا دستور آزادی تروریستی که با حیله مهمانی دستگیر شده بود، زیرا اسلام اجازه نمیدهد با مهمان اینگونه برخورد کنیم. دستور رهبری برای نقطهزن کردن موشکها تا حد امکان از کشته شدن بیگناهان جلوگیری شود. در حالی که دکترینهای نظامی معمول، کشتن تعداد اندک بیگناهان را در عملیات میپذیرند. جمهوری اسلامی بر اساس اسلام فرماندهی میکند، نه صرفاً بر اساس دکترینهای نظامی متعارف. آنچه در خیابانهای ایران رخ داد، اغتشاش نبود، بلکه جنگ خیابانی سازمانیافته تروریستی بود. شهدا نه به دست اغتشاشگر، که به دست ماموران موساد و تروریستهای تحتفرمان آمریکا و رژیم صهیونیستی به شهادت رسیدند. هدف دشمن، ایجاد رعب (همانند داعش) برای پیشبرد اهدافشان. آنان گمان کردند با قساوتی بیسابقه (سربریدن، زندهسوزاندن، قطعهقطعه کردن در مقابل چشمان خانواده) میتوانند ملت عاشورایی ایران را بترسانند. غافل از اینکه این ملت، عاشق شهادت در راه خداست. خنثی کردن این حلقههای تروریستی در نطفه، خدمتی بزرگ به امنیت ملی و جهانی بود. تاریخ نشان داده اگر گروههای تروریستی کوچک مانند داعش، القاعده، خمرهای سرخ در ابتدا سرکوب نشوند، به فجایع عظیم انسانی منجر میشوند. آزادی تروریستهای توبهنکرده در دهه 60 بازداشتشدگان مجاهدین خلق، باعث شد حدود 360 نفر از آزادشدگان، در عملیات مرصاد علیه همان نظامی که آنان را آزاد کرده بود، بجنگند و کشته شوند. ترحم بر پلنگ تیزدندان، ستم بر گوسفندان است.
دین کامل؛ ترکیب شدت بر کفار و رحمت بین مومنین است. در داستانی از حضرت موسی علیهالسلام، خداوند از او میپرسد: برای من چه کردهای؟ موسی به عبادات شخصی اشاره میکند. خدا میفرماید: اینها برای خودت بود. آیا برای من کسی را دوست داشتهای؟ آیا برای من کسی را دشمن داشتهای؟ بخش عمدهای از دین، دوستی با دوستان خدا و دشمنی با دشمنان خدا است. ویژگی یاران پیامبر اکرم صلی در قرآن: محمد رسول الله... با کفار سختگیر اشداء و در میان خود مهربان رحماء هستند. اسلام، هم مهربانی دارد، مانند پیامبر صلیالله با آن یهودی بیمار و هم در مقابل دشمن سختگیری و صلابت مانند پیامبر در جنگها. دین ناقص و کاریکاتوری که تنها یک وجه را بگیرد، فایده ندارد. ابوعزه شاعر که در جنگ بدر اسیر شد. با التماس و قول عدم تکرار، بدون فدیه آزاد شد. در جنگ احد، قریش او را فریفت و علیه مسلمانان تحریک کرد. دوباره اسیر شد. اینبار پیامبر صلیالله فرمودند باید اعدام شود. این، اسلامِ منطقی و متین است: رحمت بیجا نسبت به دشمنی که عهدشکنی کرده، جایز نیست. امیرالمومنین علیه السلام با یتیمان چنان مهربان بود که برای خندهشان، چهار دست و پا راه میرفت. اما در مقابل خوارج (قاتلان عبدالله بن خباب و جنینش) فرمود: سوگند به خدا! اگر تمام مردم جهان در قتل او شریک باشند، همه را میکشم. جمهوری اسلامی، ادامهدهنده همان مسیر است. جمهوری اسلامی، همین دوگانه شدت بر کفار/رحمة بین المومنین را پیاده میکند.
در فتنه 88، رهبری فرمودند: اگر احتمال میدهید حتی یک بیگناه در میان بازداشتشدگان است، همه را آزاد کنید. یا دستور آزادی تروریستی که با حیله مهمانی دستگیر شده بود، زیرا اسلام اجازه نمیدهد با مهمان اینگونه برخورد کنیم. دستور رهبری برای نقطهزن کردن موشکها تا حد امکان از کشته شدن بیگناهان جلوگیری شود. در حالی که دکترینهای نظامی معمول، کشتن تعداد اندک بیگناهان را در عملیات میپذیرند. جمهوری اسلامی بر اساس اسلام فرماندهی میکند، نه صرفاً بر اساس دکترینهای نظامی متعارف. آنچه در خیابانهای ایران رخ داد، اغتشاش نبود، بلکه جنگ خیابانی سازمانیافته تروریستی بود. شهدا نه به دست اغتشاشگر، که به دست ماموران موساد و تروریستهای تحتفرمان آمریکا و رژیم صهیونیستی به شهادت رسیدند. هدف دشمن، ایجاد رعب (همانند داعش) برای پیشبرد اهدافشان. آنان گمان کردند با قساوتی بیسابقه (سربریدن، زندهسوزاندن، قطعهقطعه کردن در مقابل چشمان خانواده) میتوانند ملت عاشورایی ایران را بترسانند. غافل از اینکه این ملت، عاشق شهادت در راه خداست. خنثی کردن این حلقههای تروریستی در نطفه، خدمتی بزرگ به امنیت ملی و جهانی بود. تاریخ نشان داده اگر گروههای تروریستی کوچک مانند داعش، القاعده، خمرهای سرخ در ابتدا سرکوب نشوند، به فجایع عظیم انسانی منجر میشوند. آزادی تروریستهای توبهنکرده در دهه 60 بازداشتشدگان مجاهدین خلق، باعث شد حدود 360 نفر از آزادشدگان، در عملیات مرصاد علیه همان نظامی که آنان را آزاد کرده بود، بجنگند و کشته شوند. ترحم بر پلنگ تیزدندان، ستم بر گوسفندان است.
کاربر مهمان