- 34
- 1000
- 1000
- 1000
نقش امام رضا علیه السلام در ترویج گفتمان سیاسی شیعه
سخنرانی حجت الاسلام علیرضا پناهیان با موضوع "نقش امام رضا علیه السلام در ترویج گفتمان سیاسی شیعه"، سال 1405
من میخواهم درباره یک تصور غلط صحبت کنم. بعضیها فکر میکنند جهاد و مبارزه در راه خدا، یک اتفاق تصادفی است که ممکن است پیش بیاید یا نیاید. به همین دلیل دعا میکنند که چنین صحنهای پیش نیاید، چون سختی دارد و هزینههای جانی و مالی و ناامنی به دنبال میآورد. بله، درگیری بین حق و باطل صدماتی دارد، اما اجتنابناپذیر است و از امتحانات اصلی پروردگار است. بدون جهاد، هیچ عزتی برای فرد و جامعه پدید نمیآید. اگر به قرآن نگاه کنید، سرشار از درگیری بین حق و باطل است. ما نمیتوانیم در فضایی بدون این درگیری زندگی کنیم، مگر اینکه جامعه در اوج آمادگی و علاقهمندی برای جهاد باشد. اگر روحیه جهادی داشته باشیم، امنیت داریم و اگر عاشق مبارزه باشیم، امنیت داریم. در غیر این صورت، ذلیل میشویم. زندگی انسان یعنی درگیری با دشمن. ما با دشمن آفریده شدیم. ابلیس چهار یا شش هزار سال قبل از انسان آفریده شده و از اول زمینه حسادت را بروز میداد. دشمن در درون ما رادار دارد و هرکدام از ما را جداگانه میشناسد. پس زندگی انسان یعنی درگیری، و شما نمیتوانید کلمه دشمن و درگیری را از زندگی حذف کنید. درگیریهای انسان سه نوع است: اول، درگیری با دشمن مثل ابلیس یا دشمنان بیرون از جامعه ایمانی یا منافقین. دوم، درگیری با رقبا، حتی بین مؤمنین که در کسب و کار، درس یا مسائل دیگر با تو رقابت میکنند. سوم، درگیری با طبیعت، مثل بیماریها، تأمین گرما و استخراج نفت. ما حیوان نیستیم که غریزی بدانیم چه کنیم. حیوانات درگیری کمتری دارند، اما انسان باید مهندسی بخواند، بسازد و بجنگد. یک درگیری چهارم هم در روایات داریم که دشمنترین دشمنان، نفس توست که در درونت با تو دشمنی میکند. پس زندگی یعنی مدیریت روابط با کسانی که هنوز دشمن نیستند تا دشمن نشوند. عافیتطلب و خیالپرداز نمیتواند زندگی کند. ما باید آماده انواع درگیریها باشیم. امام شهید ما سالهاست میفرمایند ما نیاز به اقتصاد مقاومتی داریم؛ یعنی قدرت تابآوری در برابر دشمنیها و رقابتهایی که اقتصاد را به هم میزند. سیستم اداری کشور ما مقاومتی نیست؛ فرض اولیهاش این است که دشمن و رقیبی وجود ندارد. به همین دلیل بعضی صنایع قدرت رقابت ندارند. نیروهای نظامی ما چون با فرض وجود دشمن کار میکنند، پیشرفته شدهاند. ما در صنایع نظامی موشک و پهپاد میسازیم و از پیشرفتهترین کشورهای جهانیم، اما خودروی ما قدرت رقابت ندارد چون در مبارزه تولید نشده. بسیج برای امنیت عالی عمل میکند، اما برای اقتصاد نداریم. کشور ما در کارآفرینی جزو آخرین کشورهای جهان است، چون اقتصادمان مقاومتی نیست و اخلاقمان مبارزهای نیست. کسی که در جهاد و جنگ رشد کرده، به دوستانش مهربان و درباره دشمن دقیق است، اما کسی که در عافیت رشد کرده، با دوستانش نامهربان است، راحتطلب و تنبل است و دقتش درباره دشمن کم میشود. امام رضا علیهالسلام میفرماید کسی که به ذکر خدا مشغول است ولی مشتاق ملاقات خدا (شهادت) نیست، خودش را مسخره کرده است. نماز بدون رزم این چنین است. اگر آمار ترسوها و عافیتطلبها در جامعه زیاد باشد، قطعاً جنگ میشود و جنگ بدی. اما اگر سلحشور باشید، ممکن است جنگ نشود و با همان جنگهای انجام شده به پیروزی برسید. جنگ از زندگی انسان جدایی ندارد: درگیری با نفس، با ابلیس، با اکابر مجرمین. هر پیامبری مبعوث میشود، بزرگان مجرمین با او درگیر میشوند، مثل استکبار جهانی و شیطان بزرگ. مساجد ما باید پادگان باشد. حرم، پادگان کسانی است که برای جنگیدن با دشمنان امام رضا و امام زمان آمدهاند، نه فقط برای زیارت. در زیارتنامه میگوییم: «وَنُصْرَتی لَکُمْ مُعَدَّةً»؛ من آمدهام شما را کمک کنم. زیارت جامعه میگوید: «مَعَکُمْ لا مَعَ عَدُوِّکُمْ». زیارت عاشورا میگوید: «یا لَثاراتِ الْحُسَیْن»؛ خدایا مرا جزو انتقامگیرندگان خون حسین قرار بده. دعای عهد میخوانی که اگر قبل از ظهور مردی، مرا زنده کن در حالی که شمشیر بسته از قبر بیرون بیایم و بجنگم. این آرزوی جنگی ماست.
من میخواهم درباره یک تصور غلط صحبت کنم. بعضیها فکر میکنند جهاد و مبارزه در راه خدا، یک اتفاق تصادفی است که ممکن است پیش بیاید یا نیاید. به همین دلیل دعا میکنند که چنین صحنهای پیش نیاید، چون سختی دارد و هزینههای جانی و مالی و ناامنی به دنبال میآورد. بله، درگیری بین حق و باطل صدماتی دارد، اما اجتنابناپذیر است و از امتحانات اصلی پروردگار است. بدون جهاد، هیچ عزتی برای فرد و جامعه پدید نمیآید. اگر به قرآن نگاه کنید، سرشار از درگیری بین حق و باطل است. ما نمیتوانیم در فضایی بدون این درگیری زندگی کنیم، مگر اینکه جامعه در اوج آمادگی و علاقهمندی برای جهاد باشد. اگر روحیه جهادی داشته باشیم، امنیت داریم و اگر عاشق مبارزه باشیم، امنیت داریم. در غیر این صورت، ذلیل میشویم. زندگی انسان یعنی درگیری با دشمن. ما با دشمن آفریده شدیم. ابلیس چهار یا شش هزار سال قبل از انسان آفریده شده و از اول زمینه حسادت را بروز میداد. دشمن در درون ما رادار دارد و هرکدام از ما را جداگانه میشناسد. پس زندگی انسان یعنی درگیری، و شما نمیتوانید کلمه دشمن و درگیری را از زندگی حذف کنید. درگیریهای انسان سه نوع است: اول، درگیری با دشمن مثل ابلیس یا دشمنان بیرون از جامعه ایمانی یا منافقین. دوم، درگیری با رقبا، حتی بین مؤمنین که در کسب و کار، درس یا مسائل دیگر با تو رقابت میکنند. سوم، درگیری با طبیعت، مثل بیماریها، تأمین گرما و استخراج نفت. ما حیوان نیستیم که غریزی بدانیم چه کنیم. حیوانات درگیری کمتری دارند، اما انسان باید مهندسی بخواند، بسازد و بجنگد. یک درگیری چهارم هم در روایات داریم که دشمنترین دشمنان، نفس توست که در درونت با تو دشمنی میکند. پس زندگی یعنی مدیریت روابط با کسانی که هنوز دشمن نیستند تا دشمن نشوند. عافیتطلب و خیالپرداز نمیتواند زندگی کند. ما باید آماده انواع درگیریها باشیم. امام شهید ما سالهاست میفرمایند ما نیاز به اقتصاد مقاومتی داریم؛ یعنی قدرت تابآوری در برابر دشمنیها و رقابتهایی که اقتصاد را به هم میزند. سیستم اداری کشور ما مقاومتی نیست؛ فرض اولیهاش این است که دشمن و رقیبی وجود ندارد. به همین دلیل بعضی صنایع قدرت رقابت ندارند. نیروهای نظامی ما چون با فرض وجود دشمن کار میکنند، پیشرفته شدهاند. ما در صنایع نظامی موشک و پهپاد میسازیم و از پیشرفتهترین کشورهای جهانیم، اما خودروی ما قدرت رقابت ندارد چون در مبارزه تولید نشده. بسیج برای امنیت عالی عمل میکند، اما برای اقتصاد نداریم. کشور ما در کارآفرینی جزو آخرین کشورهای جهان است، چون اقتصادمان مقاومتی نیست و اخلاقمان مبارزهای نیست. کسی که در جهاد و جنگ رشد کرده، به دوستانش مهربان و درباره دشمن دقیق است، اما کسی که در عافیت رشد کرده، با دوستانش نامهربان است، راحتطلب و تنبل است و دقتش درباره دشمن کم میشود. امام رضا علیهالسلام میفرماید کسی که به ذکر خدا مشغول است ولی مشتاق ملاقات خدا (شهادت) نیست، خودش را مسخره کرده است. نماز بدون رزم این چنین است. اگر آمار ترسوها و عافیتطلبها در جامعه زیاد باشد، قطعاً جنگ میشود و جنگ بدی. اما اگر سلحشور باشید، ممکن است جنگ نشود و با همان جنگهای انجام شده به پیروزی برسید. جنگ از زندگی انسان جدایی ندارد: درگیری با نفس، با ابلیس، با اکابر مجرمین. هر پیامبری مبعوث میشود، بزرگان مجرمین با او درگیر میشوند، مثل استکبار جهانی و شیطان بزرگ. مساجد ما باید پادگان باشد. حرم، پادگان کسانی است که برای جنگیدن با دشمنان امام رضا و امام زمان آمدهاند، نه فقط برای زیارت. در زیارتنامه میگوییم: «وَنُصْرَتی لَکُمْ مُعَدَّةً»؛ من آمدهام شما را کمک کنم. زیارت جامعه میگوید: «مَعَکُمْ لا مَعَ عَدُوِّکُمْ». زیارت عاشورا میگوید: «یا لَثاراتِ الْحُسَیْن»؛ خدایا مرا جزو انتقامگیرندگان خون حسین قرار بده. دعای عهد میخوانی که اگر قبل از ظهور مردی، مرا زنده کن در حالی که شمشیر بسته از قبر بیرون بیایم و بجنگم. این آرزوی جنگی ماست.
تاکنون نظری ثبت نشده است